Category Archives: Sexual Abuse on Tribal Women

Are we Humans?



Are we Humans?

GOD & Religion were born out of exploitative conditions favoring Ruling Class to oppress women and laborers. Is it sinful to speak against GOD when whole of India is crying for the brutal rape & murder of the 8 year old chid ASIFA?

While we have to demand Justice for any religious atrocities which are further proving to be dangerous for children, isn’t it highly important for a society to understand that No Religion or any Prophet or any Religious Reformist can ‘civilize’ Human Beings. Religion is an Institution! An institution to dominate, oppress and make wealth for the Rich Class. It discriminates one another by claiming superiority or purity over others. Thus hate and power becomes its Instinct. Arrogance and brutality becomes its foundation.

As humans capable of thinking, what is stopping us from being rational? What is stopping us from asking this very simple question – when so many GODs are available, why not even one is able to STOP such brutalities?

Let us not counter this question with answers like ‘Sin’ & ‘Re-birth’! Is it rational? If we are convinced with ‘Sin’ & ‘Virtue’ then why are we shedding tears for Asifa? If we believe in someone being ‘Good’ and ‘Bad’ person, then why are we seeking justice from Court? Come – let us sing aloud to invoke the ‘Good God’ to take an avatar to kill the ‘Asura’? If we are going to say that No Religion encourages Rape or preaches ‘bad’ things, please go back to your religious texts and read what it says about Women and laboring class.

We claim ourselves to be ‘Humans’ – i.e Humans who have six senses, who can think and who has the ability to reason out. When we call ourselves Humans, it denotes the evolution from savagery and barbaric stages in which human beings were not aware of Nature. They could not understand the effects, changes and disasters caused in Nature. They had to find solace by worshiping it or seeking its grace for a healthy life. They had to cling on to something to help themselves from the fear of destruction. This belief / superstition later developed into Religion and GODs emerged out of exploitative conditions that enabled one group of people to accumulate wealth & power. While on one hand this group which emerged as Ruling Class and State oppressed and appropriated the wealth of the other Tribes through weapons & ‘Army’, it also ‘produced’ Religious Texts and Morals to make people subservient on their own – i.e willingly surrender to the POWER, the power of Kings / Masters (today it is Capitalist) in the name of GOD; in the name of ‘Paavam’ & ‘Punniyam’. Thus Religion is the most cunning and oppressive tool created by the Mankind for selfish reasons.

We as human beings capable of thinking, learning and functioning only through our senses, isn’t it strange and stupid to believe that something exists beyond our senses? Yes there are umpteen things in nature that humans have not yet explored, but how is worshiping GOD going to help us explore them? Don’t we agree that all explorations are the outcome of Human Brain and effort? Ain’t we able to reason out that the images / morals are only reflecting the same Human Life with all perversion and inequality? Having lived for ages and ages, we are only witnessing more cruelty day by day rather than ‘Dasavathara’ that can kill these evils.

I request those brothers and sisters who shed tears for Asifa or Nirbhaya or any human being to first question their beliefs, because it is US  (the believers in Religion, Caste & any such non-materialistc Idealism) who are blockades to Justice, the real justice that will establish equality in this society. We believers – the unscientific idealists are the protectors of the hegemony that sanction authority to ‘teach lesson’ to our ‘enemies’. We believe in ‘destroying’ & ‘punishing’ the ‘bad people’ without questioning the (ruling class) dictionary that defines something as ‘right’ or ‘wrong’, something as ‘good or ‘bad’, something as ‘superior’ or ‘inferior’. We believers do not question the reason for the existence of such conflicting conditions such as good / bad, rich / poor, pure / impure, powerful / powerless, Religion vs Religion, Caste vs Caste, Sex vs Sex, Race vs Race etc., we are happily convinced with the ‘Paavam’ / ‘Punniyam’ story or ‘Good’ person vs ‘bad person’. At the best we may blame a Mother for the ‘bad’ upbringing of a child.

A human being could be a ‘believer’ either because of ignorance or out of selfishness (the later being the top most reason though). Yes as humans if we are not able to question the beliefs, rather FAITH that sanctions authority to very few to use those beliefs against a fellow human being to harass, to kill, to rape, to oppress and to exploit  then are we worthy enough to call ourselves ‘civilized human beings’?

#JusticeforAsifa #Unnao #VAW #Patriarchy


பணியிடங்களில், பெண்களுக்கு பாலியல் ரீதியான தொந்தரவுகள்



பணியிடங்களில், பெண்களுக்கு பாலியல் ரீதியான தொந்தரவுகள் தருவோர் மீது விசாரித்து நடவடிக்கை எடுக்க புதிய சட்டம் ஒன்று இயற்றப்பட்டுள்ளது. லோக் சபா மற்றும் ராஜ்யசபாவில் இந்த சட்டம் ஏற்று கொள்ளப்பட்டு, பின் ஜனாதிபதி ஒப்புதலும் வாங்கி தற்போது நடைமுறைக்கு வந்துள்ளது

இது பற்றிய தகவல்கள் சிறு கேள்வி பதில் வடிவில் :

எந்தெந்த நிறுவனங்கள் இதனை பின் பற்ற வேண்டும் ?

அனைத்து நிறுவனங்களும் – அவ்வளவு ஏன் – வீட்டி பணிபுரியும் பணிப்பெண் கூட பாலியல் சீண்டல்களுக்கு ஆளானால், இச்சட்டத்தின் கீழ் கம்பிளேயின்ட் தரலாம். நிறுவனங்கள், சிறு கடைகள், ஹோட்டல்கள், அரசு துறை நிறுவனங்கள் என எல்லா இடங்களுக்கும் இச்சட்டம் பொருந்தும்

இந்த சட்டத்தில் முக்கியமாக என்ன சொல்லப்பட்டுள்ளது ?

ஒரு பெண் பாலியல் சீண்டல்களுக்கு ஆளானால், அவர் அது பற்றி, பணி புரியும் இடத்தில் புகார் தரலாம். ஒவ்வொரு நிறுவனமும் இதற்காக ” Internal Complaints committee ” ஒன்றை அமைக்க வேண்டும்.

இந்த கமிட்டியில் எத்தனை உறுப்பினர் இருக்க வேண்டும், யார் யாரெல்லாம் இருக்க வேண்டும் என்ற விபரங்களை இந்த சட்டம் விரிவாக கூறுகிறது

மேலும் புகார் உண்மை – என்றால் அதன் மேல் தகுந்த நடவடிக்கை எடுக்கவும் கூறப்பட்டுள்ளது. பொய்யான குற்ற சாட்டுகள் தரப்பட்டால் அப்படி தந்த பெண் மீது நடவடிக்கை எடுக்கலாம் என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது

ஒவ்வொரு நிறுவனமும் Internal Complaints கமிட்டி அமைக்க வேண்டுமா ? உதாரணமாக 5 பேர் வேலை செய்யும் ஒரு மருந்து கடையில் ஒரே ஒரு பெண் இருந்தால் அங்கும் Internal Complaints கமிட்டி அமைக்கணுமா ?

10 அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட நபர்கள் வேலை பார்க்கும் எந்த நிறுவனம் அல்லது கடையும் (அங்கு ஒரே ஒரு பெண் ஊழியர் இருந்தால் கூட) இந்த கமிட்டி அமைக்க வேண்டும்.

அரசாங்கம் ஒவ்வொரு ஏரியாவிலும் சில லோக்கல் கமிட்டிகள் அமைக்கவும் சட்டம் பரிந்துரை செய்துள்ளது. 10 க்கு குறைவான நபர்கள் ஒரு நிறுவனம் அல்லது கடையில் வேலைக்கு இருந்தால் அங்கு நிகழும் இத்தகைய குற்றங்களை லோக்கல் கமிட்டி முன்பு எந்த பெண்ணும் கொண்டு செல்லலாம்

Internal Complaints கமிட்டியில் யார் யாரெல்லாம் உறுப்பினர் ஆக இருக்க வேண்டும்?

கமிட்டியில் குறைந்தது 4 உறுப்பினர் இருக்க வேண்டும். கமிட்டியின் தலைவராக ஒரு பெண் தான் இருக்க வேண்டும். அவர் அலுவலகத்தில் சீனியர் நிலையில் இருக்கும் பெண்மணியாய் இருத்தல் நலம். கமிட்டியின் மொத்த உறுப்பினர்களில் குறைந்தது பாதி பேர் பெண்களாக இருக்க வேண்டும். 4 பேர் கொண்ட கமிட்டி எனில் – குறைந்தது 2 பெண்கள்; 5 பேர் உள்ள கமிட்டி எனில் குறைந்தது 3 பெண்கள் இருத்தல் அவசியம்

இந்த கமிட்டியில் நிறுவனத்தில் பணி புரியாத ஒரு வெளி நபரும் இருக்க வேண்டும். இவர் சேவை நிறுவனங்களுடன் (NGO) தொடர்புடையவராக இருத்தல் அவசியம்

ஒரே ஊரில் இருக்கும் நிறுவனத்தின் ஒவ்வொரு கிளைக்கும் ஒரு கமிட்டி அவசியமா? வெளியூரில் இருக்கும் ப்ராஞ்ச்களுக்கும் கமிட்டி தேவையா ?

ஆம் உள்ளூர் அல்லது வெளியூர் எங்கு கிளை அலுவல்கம் இருந்தாலும் அங்கும் இத்தகைய கமிட்டி அவசியமே.

தனது மேலதிகாரியான பெண் அதிகாரி தனக்கு செக்ஸ் டார்ச்சர் தருகிறார் என ஒரு ஆண் ஊழியர் இந்த சட்டத்தின் கீழ் புகார் தர முடியுமா?

இல்லை இந்த சட்டம் முழுக்க முழுக்க பெண்களை பாது காக்க மட்டுமே இயற்றப்பட்டது. சட்டத்தின் தலைப்பிலேயே “பெண்களை பாதுகாக்க ” என கூறப்பட்டுள்ளது.

ஒரு ஆண் அதிகாரி ( Gay ) தனக்கு செக்ஸ் டார்ச்சர் தருகிறார் என இன்னொரு ஆண் ஊழியர் இந்த சட்டத்தின் கீழ் புகார் தர முடியுமா?

முடியாது மேலே சொன்ன காரணம் தான்.பெண்கள் மட்டுமே இந்த சட்டத்தின் கீழ் கம்பிலேயின்ட் தர முடியும்

ஒரு பெண் ஊழியர் மற்ற சக ஊழியர்களை விட – தனது மேனேஜர் மேல் செக்ஸ் கம்பிலேயின்ட் தந்தால் அது சீரியசாக எடுத்து கொள்ளப்படும் என்பது உண்மையா ? ஏன் ?

ஆம். சக ஊழியர் மேல் தரும் செக்ஸ் கம்பிலேயின்ட் விட- தான் ரிப்போர்ட் செய்யும் மேனேஜர் மேல் அதே புகார் தந்தால் அதன் விளைவு அதிகம் தான்.
காரணம் ஒரு மேனேஜர் தான் தன் கீழே இருப்போருக்கு வருடாந்திர அப்ரைசல், ப்ரோமோஷன், லீவு என எல்லாவற்றையும் ஓகே செய்ய வேண்டும். இந்த அதிகாரத்தை அவர் தவறாக நடக்க முயல்வது பெரும் குற்றமாக கருதப்படும்

இங்கு அந்த குற்றம் மட்டுமல்ல தனது பதவியை தவறாக பயன்படுத்தினார் என்பதால் தண்டனை அதிகமாகவே ( அநேகமாக வேலை இழப்பு) இருக்கும்
இது புதிய சட்டம் என்பதால் இது பற்றி விரிவாய் பேச எங்கள் ஸ்டடி சர்க்கிளில் இருந்து ஒரு மீட்டிங் ஏற்பாடு செய்துள்ளோம். அதன் அழைப்பிதழ் இது…

இதை வாசிக்கும் நீங்கள் HR அல்லது லீகல் பீல்டில் இருந்தால் நிச்சயம் நீங்களும் கலந்து கொள்ளலாம் அல்லது உங்கள் நிறுவன HR மேனஜர்க்கு இந்த பதிவை அல்லது மீட்டிங் குறித்த அறிவிப்பை அனுப்பி, முடிந்தால் கலந்து கொள்ள சொல்லுங்கள் !

source: – via by Siva Kumar

‘சி.பி.ஐ விசாரணைக்குக் குரலுயர்த்துவோம்’ – மீனா

நான்கு இருளர் பெண்கள் வன்புணர்ச்சி செய்யப்பட்ட வழக்கில் குற்றம் சாட்டப்பட்ட காவல்துறையினரை இன்னும் ஏன் கைது செய்யவில்லை என நீதிமன்றம் பலமுறை கேட்டதற்கும் கண்டித்தற்கும் பதில் கூறுமுகமாக, மருத்துவப் பரிசோதனையில் எந்த ஆதாரங்களும் இல்லையென்றும் எனவே பெண்கள் வன்புணர்ச்சி செய்யப்படவில்லை என்றும் டி.ஜி.பி. ராமானுஜமும் உள்துறைச் செயலாளர் ராஜகோபாலும் சொல்லியிருக்கிறார்கள். நவம்பர் 22 ஆம் தேதி காவல்துறை மிருகங்களால் வன்புணரப்பட்ட பெண்கள் மிகச்சரியாக ஒருவாரத்திற்குப் பின்பு நவ.29 ஆம் நாள் தான் மருத்துவப் பரிசோதனைக்கு அனுப்பப்பட்டார்கள். பாதிக்கப்பட்ட உடல் அதன் இயல்புநிலைக்குத் திரும்பியபின்பு ஆதாரங்கள் எப்படிக் கிடைக்கும்?

நவ.26 ஆம் தேதி அன்று பாதிக்கப்பட்ட பெண்கள், இருளர் அமைப்பினர் எல்லோருடனும் சென்று தோழர்.கல்யாணி விழுப்புரம் காவல்துறைக் கண்காணிப்பாளர் அலுவலகத்தில் புகார் கொடுத்தார். புகாரை பெற்றுக்கொண்டகாவல் கண்காணிப்பாளர்  நீ. பாஸ்கரன் ஐ.பி.எஸ்  புகாரைப் பெற்றுக் கொண்டு உரியநடவடிக்கை எடுப்பதாகவும், உடனடியாக மருத்துவப் பரிசோதனைக்குஅனுப்புவதாகவும் வாக்களித்து பாதிக்கப்பட்ட நான்கு பெண்களைத் தவிரமற்றவர்களைப் போகுமாறு கூறினார். பிறகு அவர்களை ‘விசாரித்துவிட்டு’ காவல்துறையினர் மீதான குற்றச்சாட்டு பொய் எனத் தெரிவதால் விசாரணைகைவிடப்படுவதாகக்  குறிப்பிட்டு திருக்கோவிலூர் நீதித் துறை நடுவரிடம் வழக்கு தாக்கல் செய்தார். மொத்தத்தில், வன்புணர்ச்சி செய்யப்படவில்லை என்பது சோதனைக்குப் பிறகு அல்ல, இந்தச் சோதனைகளுக்கு முன்பே காவல்துறை ‘கண்டுபிடித்துவிட்டது’.

வன்புணர்ச்சிக்கு மருத்துவப் பரிசோதனை ஒன்றே இறுதிச்சான்றாகிவிடாது. அந்தப் பெண்களோடு கடத்திச் செல்லப்பட்ட அவர்கள் வீட்டு மூதாட்டிகள், சிறுவர்கள் எல்லோரும் சம்பவ இடத்திலே தான் இருந்தார்கள். அவர்களெல்லாம் இந்த அட்டூழியங்களுக்கு சாட்சியமாக இருக்கிறார்கள். வெறிபிடித்த அந்த மிருகங்களின் தடயங்கள் பாதிக்கப்பட்ட அப்பாவிப் பெண்களின் இந்த வாக்குமூலத்தில் இன்னமும் அழிக்கப்படாமல் தான் இருக்கிறது : “ இரவு 12 மணி அளவில் என்னோடு கார்த்திகா,வைகேஸ்வரி, ராதிகா எங்க நாலு பேரையும் கீழே இறக்கி, வண்டியில் வந்த நாலுபோலீசும் ஆளுக்கு ஒருத்தரா எங்களை தனித்தனி மறைவிடங்களுக்குத் தள்ளிப்போனாங்க. என்னைத் தள்ளிச் சென்றவர் என் காலை இடறி கீழே தள்ளி என்சேலையை உருவி மார்பகங்களைக் கசக்கினார். ‘நான் மூணு மாசம் முழுகாமல்இருக்கேன்….என்ன உட்டுடுங்க அய்யா’ன்னு கெஞ்சியும் அவர் விடல. நான் கத்தமுயன்றபோது என் வாயை பொத்தி அழுத்தி கற்பழிச்சார். இதேபோல கார்த்திகாவைத்தள்ளிச் சென்ற போலீசிடம் அவள், ‘என்னக் கூடப் பொறந்த தங்கச்சி மாதிரி நினைச்சுஉட்டுடுங்க’ண்ணு சொல்லிக் காலில் விழுந்து கெஞ்சினாள். அவளையும் கீழ தள்ளிப்படுக்கவச்சு அவ தாலிக் கயிற்றை அறுத்து எறிஞ்சிட்டு அந்தப் போலீஸ் கற்பழிச்சார்(ஆகா, என்ன சென்டிமென்ட் பாருங்கள். தாலிக்குத்தான் நமது காவல் துறையினர்எத்தனை மதிப்பளிக்கிறார்கள் !). வைகேஸ்வரியை தள்ளிச் சென்ற போலீஸ்அவளை முழு நிர்வாணமாக்கி, மார்புல எட்டி உதச்சுக் கீழே தள்ளிக் கற்பழிச்சார்.ராதிகாவை மட்டும் இந்த நாலு போலீசில் மூணு பேர் மாறி மாறிக் கற்பழிச்சாங்க.நாங்க சத்தம் போடாம இருக்குறதுக்காக எங்க வாயைப் பொத்தி அமுக்குனாங்க.”

இந்த பகிரங்க வாக்குமூலத்திற்குப் பிறகும் காவல்துறை ரவுடிகளின் குற்றத்தை மூடிமறைக்க இவர்களுக்கு எத்தனை நெஞ்சழுத்தம் இருக்கவேண்டும்? நமக்கு ஒன்று விளங்குகிறது. தமிழகப் போலிஸின் ரவுடித்தனத்தை தமிழகப் போலிஸே (!) ‘விசாரிக்கும்போது’ நீதிகளுக்கோ உண்மைகளை வெளிக்கொணர்வதற்கோ எந்த வாய்ப்பும் இல்லை. தோழர்.கல்யாணி இந்த வழக்கை சி.பி.ஐ க்கு மாற்றச் சொல்லி வழக்கு தொடர்ந்திருக்கிறார். அவரோடு இணைந்து நாமும் குரலுயர்த்துவோம்.

தலித் என்பதால் கிராம பஞ்சாயத்து தலைவரின் மருமகளை “சூனியக்காரி” என்று முத்திரை குத்தினர் ஆதிக்க சாதி ஆண்கள்.

நார்தி பாய், ராஜஸ்தானில் உள்ள ஹர்மாராவின் கிராம பஞ்சாயத்து தலைவர் (sarpanch) ஆவார். ஆதிக்க சாதி ஆண்களின் ஆணைகளுக்கு அடிபணிய மறுத்ததால் அவரது மருமகள் ராம் பியாரியை “சூனியக்காரி” என்று முத்திரைக் குத்தியதோடு, கிராமத்தவர் பியாரியை “சமூக புறக்கணிப்பு” செய்யவும், விலக்கிவைக்கவும் அழைப்பு விடுத்தனர்.

அம்மாநிலத்தில், பஹெதக்காவின் சுனிதா பைவாரா என்பவர் ஒரு  தலித். அவர்,  கிராம பஞ்சாயத்து தலைவராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதால் அதிருப்தி கொண்ட ஆதிக்கசாதியினரால் தாக்கப்பட்டார்.

‘ஆல் இண்டியா தலித் மஹிளா அதிகார் மன்ச்’ எனும் அமைப்பு செவ்வாய்க் கிழமை ஏற்பாடு செய்திருந்த ஒரு நாள் பொதுக் கூட்டத்தில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசியல் பிரதிநிதிகள் தலித்துகளாக இருந்தால் எதிர்கொள்கிற பல்வேறு சாதிய பாகுபாட்டையும், வன்கொடுமைகளையும் எடுத்துரைத்தனர். இந்நிகழ்வில் பீஹார், உத்தரப் பிரதேசம், ராஜஸ்தான் மாநிலங்களில் உள்ள தலித் பெண்கள் எதிர்கொள்ளும் வன்முறைகள், பாகுபாடு ஆகியவை குறிப்பிட்டுப் பேசப்பட்டது.

”ஒரு புகாரை காவல் துறையை பதிவு செய்ய வைகக்வே எங்களுக்குப் பல நாட்கள் பிடிக்கிறது.  நான் பாதிக்கப்பட்டுள்ளேன், ஏனென்றால் நான் ஒடுக்கப்பட்ட சாதியை சேர்ந்தவள். என் மாமியார் இந்த கிராமத்திற்கு நிறைய நல்லதை செய்துள்ளார், அதை ஆதிக்க சாதி ஆண்களால் பொறுத்துக்கொள்ள முடியவில்லை. அவரை தங்கள் வழிக்கு கொண்டு வர முனைந்தனர், என் மாமியார் அதற்கு ஒத்துழைக்கவில்லை. அதனால்  அவர்கள் என்னை சூனியக்காரி என்றும், மற்றொரு பெண் மேல் பில்லி சூனியம் ஏவியவள் என்றும் பழிக்கின்றனர்” என்றார் ராம் பியாரி.

இதுபோன்ற வன்கொடுமைகளை சந்தித்த பல பிரதிநிதிகள் காவல்துறையினறும், நிர்வாகிகளும் தங்களுக்கு உதவுவதில்லை என்று கூறினர். ஔரங்காபாத் மாவட்ட கவுன்சிலின்  தலைமை அதிகாரியாக அன்றாட நிகழ்வுகள் கூட எனது கவனத்திற்கு எடுத்து வரப்படுவதில்லை, என் சாதியின் காரணமாக எனக்கு ‘பேச்சுரிமை’ இல்லை என்று சொல்லப்படுகிறது” என்று புகார் கூறினார் பீஹாரின், ரஞ்சு தேவி.

அவரது கிராமத்தில் தனது வேட்புமனுவுக்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்கும் வகையில் அவர் கணவர், ஆதிக்க சாதி ஆண்களால் அடித்து துன்புறுத்தப்பட்டார்.

படிநிலையில் எந்த மாற்றமும் இல்லை

தலித் பெண்களின் நிலை காலம் காலமாக இப்படித்தான் இருந்து வருகிறது என்று சையீதா ஹமீத், திட்டக்குழுமத்தின் உறுப்பினர் இந்த நிகழ்வில் பேசும்போது கூறினார். மாநில அரசும், மத்திய அரசும் ஒன்றிணைந்து தலித் பெண்கள் அதிகாரம் பெறுவதற்காக நிறைய செய்யவேண்டியுள்ளது. முன்ணேற்றத்திற்கான பல்துறை அணுகுமுறை மற்றும் கொள்கைகளை சரியாக செயல்படுத்தும் வழிமுறைகள் ஆகியவை தேவை.

பல்வேறு சான்றுகளை வைத்து, நடுவர் குழு சில பரிந்துரைகளை முன் வைத்தது.  ஒவ்வொரு மாவாட்டத்திலும், தலித், ஆதிவாசிகள் மற்றும் பெண் பஞ்சாயத்து பிரசிடண்டுகளுக்குதவியாக ஒரு அலுவலகம் அமைக்க வேண்டும் அதில் உதவி இயக்க முறைகளை உருவாக்க வேண்டும். இந்த அலுவலகம் மற்ற பஞ்சாயத்து உறுப்பினர்களால், அரசு அதிகாரிகளால் நேரக்கூடிய இடைஞ்சல்களை சமாளிப்பதற்கான ஆலோசனை, பயிற்சி கொடுக்கும். மேலும் அவர்களின் பணிகளையும் கண்காணிக்கும்.

இந்த சிறப்பு அலுவலகம், பஞ்சாயத்து பிரதிநிதிகள் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சனைகளை இடையீடு செய்து, தீர்வுகளை பரிந்துரைக்க வேண்டும்.

தலித், ஆதிவாசிப்  பெண்களுக்கென மாநில தேர்தல் ஆணையம் தனி நிதியுதவியை தோற்றுவித்து, அவர்களில், சொற்ப வருவாய் மட்டுமே பெரும்  நபர்களுக்கு அடிப்படை தேர்தல் செலவுகளுக்கு உதவி செய்ய வேண்டும் என்று மற்றொரு பரிந்துரையில் தெரிவிக்கப்பட்டது.

மாநில அளவில் உள்ள ’ரிசர்வ்’ பஞ்சாயத்துகளுக்காக ஒரு தன்னாட்சி சட்ட ஆணையரகத்திற்கான அழைப்பும் விடுக்கபப்ட்டது. இதில் தலித், ஆதிவாசி, பெண் ஐ.ஏ.ஸ். அதிகாரி உள்ளடக்கிய குழு தலைமை தாங்க வேண்டும் மேலும், மாவட்ட அளவில் துணை ஆணையரகங்கள், தலித், ஆதிவாசி, பெண் ஐ.ஏ.எஸ் அதிகாரிக்கு கீழ் வரிசையில் உள்ள அதிகாரிகள் குழுவால் வழிநடத்தப்படவேண்டும். இவர்கள் தலைமை ஆணியரகத்தின் கீழ் பணிபுரிய வேண்டும். இந்த இரண்டு அமைப்புகளும், கவர்னரின் மேற்பார்வையில் உள்ள சட்டமன்றத்தின் சட்ட அதிகார வரம்பின் கீழ் இருக்க வேண்டும். அவர்கள், ரிசர்வ் பஞ்சாயத்துகளின் தேர்தலுக்கு முந்தைய, பிந்தைய நிகழ்வுகளை, செயல்பாடுகளை கண்காணித்து சட்டமன்றத்திற்கு வருடாந்திர அறிக்கைகளை அளிக்க வேண்டும்.

தலித் ஆண், பெண், ஆதிவாசி மற்றும் இதர பெண் பிரதிநிதிகளின் மீது நடத்தப்படும் வன்கொடுமை மற்றும் அரசியல் ஒடுக்குமுறைகள விசாரிக்கும் சிறப்பு உரிமை, தேசிய மற்றும் மாநில பட்டியல் சாதி, பட்டியல் பழங்குடியினர் மற்றும் பெண்கள் ஆணியங்களுக்கு வழங்கப்படவேண்டும் என்று நடுவர் குழு கோரியது.

எஸ்.சி/எஸ்.டி (POA – வன் கொடுமை தடுப்புச் சட்டம்) சட்டம், 1989,  மற்றும் அதை அமலாக்கும் முகவர்களுக்கான சட்ட வரைவை பலப்படுத்துவதற்கான தீர்மானமும் நிறைவேற்றப்பட்டது.

ஆங்கிலத்தில் –

ஸ்ம்ருதி காக் ராமச்ந்திரன். (தி ஷிந்து)

புது தில்லி, ஃபிப்ரவரி 8, 2012

தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு – கொற்றவை


IMMEDIATE PRESS RELEASE-Gallantry Award for Sexual Violence ?

Women’s Groups Condemn President’s Medal to Ankit Garg, Soni Sori’sTorturer

We are deeply shocked and outraged by the conferring of the President’s Police Medal for Gallantry on Ankit Garg, Superintendent of PoliceDantewada, Chhattisgarh. Ankit Garg has been named by the Adivasi school teacher, Ms. Soni Sori, in several letters to the Supreme Court, of ordering and supervising her torture and sexual violence against her, on the night of October 8th, 2011 when she was in his custody at the Dantewada police station.

In a case which is now before the Honourable Supreme Court, Ms. Soni Sori has written that while she was in police custody in Dantewada police station, she was stripped before the Superintendent of Police, Ankit Garg, and given electric shocks under his directions. Furthermore, not only did he use abusive language against her, he ordered three police personnel to “punish her” by sexually torturing her for disobeying his commands to name well-known social activists, such as Swami Agnivesh and Medha Patkar, as Naxalsupporters. An independent medical examination carried out by the NRS government hospital in Kolkata under the direction of the Supreme Court has confirmed her sexual torture by recovering stones embedded in her private parts. This flagrant violation of Ms. Soni Sori’s person is what prompted the Honourable Supreme Court to reach the conclusion that she is clearly unsafe within the reach of Dantewada police, and needs to be transferred to the Raipur Central prison.

Is this, then, the “gallant” behaviour of our Dantewada police under the able guidance of SP Ankit Garg, which the government is now felicitating? Is this an award for ruthlessly torturing people? Does the government approve of these methods? Is this an accepted way of carrying out war against their own people in the name of anti-naxal operations?

It is shocking to note that in spite of wide publicity and protests over SP Ankit Garg’s inhuman conduct by a large number of women’s and civil liberties groups, nationally and internationally, the government has deemed it fit to confer him with a gallantry award. It is even more baffling to note that this has occurred at a time when the Honourable Supreme Court itself has expressed anguish at the happenings and is still looking into these violations. Compounding the very serious charges of a heinous crime of sexual violence against Ms. Soni Sori that SP Ankit Garg faces, is that fact that this crime happened when she had been entrusted into his custody as a senior police officer. After the report from the Kolkata NRS Medical College and Hospital, this is no longer a case of mere allegations against the police, but there is also solid evidence by a government medical team to support her charges. However, none of this appears to have placed even a shadow of doubt on the gallantry of this Officer as far as the government is concerned. By giving an award in the face of these complaints which have not even received a cursory investigation, both the Central and State governments are condoning this sexual violence which is being perpetrated in the name of anti-Naxal operations.

It is a dark day for Indian democracy today. While Ms. Soni Sori, the victim of this heinous torture languishes in the Raipur Central Jail, with a deteriorating health condition, and waits for her case to be listed in the Supreme Court, women’s teams who have been taking up the case of her torture have been refused permission to meet her. She is still under the custody of the same state police has that inflicted this torture on her.

We are also appalled to note that a majority of “gallantry” awards this year have been given out for anti-Naxal and counter-insurgency operations. Civil liberties organisations have been pointing out the widespread human rights violations that are taking place in these areas in the cover of counter-insurgency operations. This raises grave concerns and points to a movement in the direction of a military state, which can have no place in a democratic republic such as ours.

We condemn this action in the strongest words. There can be no excuse for torture and sexual violence in the name of anti-Naxal or counter-insurgency operations. To confer awards on a person accused of such heinous acts diminishes the respect and honour usually associated with a gallantry award.

(Issued by Women Against Sexual Violence and State Repression (WSS) — a national network of women’s organisations, other democratic rights organisations, and individuals — on behalf of groups all across the country which have been participated in the campaign to bring justice to Soni Sori. Please write to for more information.)

Annexed: Letter by Soni Sori to her Supreme Court Advocate, and its English translation

More information about Soni Sori at


This article posted here is taken from

பெண்களுக்கு நீதியை மறுக்கும் ஒழுக்கம் – கோ. சுகுமாரன்

கள்ளக்குறிச்சியில் ஒரு தனியார் பள்ளியில் நான்கு வயதேயான யூ.கே.ஜி. படிக்கும் குழந்தை மீது அரங்கேற்றப்பட்ட பாலியல் கொடுமைக் குறித்து சென்னை உயர்நீதிமன்றம் சி.பி.ஐ. விசாரணைக்கு உத்தரவிட்டுள்ளது. இதுகுறித்து அந்த குழந்தையின் பெற்றோர்கள் “சி.பி.ஐ. விசாரணை செய்தால் குழந்தையின் மனநிலைப் பாதிக்கப்படும். தொடக்கத்தில் நடு இரவில்  தூக்கத்தில் அழுவாள். நாங்கள் சமாதானப்படுத்தி தூங்க வைப்போம். தற்போது அவள் தேறி வருகிறாள். அவள் வெளியே போனால் யாராவது அந்த சம்பவத்தை நினைவுப்படுத்தினால் அவள் மிகவும் காயப்படுகிறாள். அதனாலேயே அவள் வீட்டிற்குள் முடங்கிக் கிடக்க நேர்கிறது. மற்றவர்கள் செய்த குற்றத்திற்காக நாங்கள் துன்பப்படுகிறோம்” என கூறியுள்ளது  துயரமானது. மேலும், அக்குழந்தையை சம்பவம் நடந்த இடத்திற்கு அழைத்துச் சென்று விசாரிக்க வேண்டாமென சி.பி.ஐ.யிடம் பெற்றொர்கள் வேண்டியுள்ளது கவனத்தில் கொள்ள வேண்டியுள்ளது.

அண்மையில் திட்டக் கமிஷன் செயலர் (பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் அமைச்சக செயலர்) பாலியல் தொடர்புடைய வழக்குகள் ‘இருவிரல் சோதனை’ செய்வதைத் தடை செய்ய வேண்டுமெனவும், குற்றவியல் நடைமுறை சட்டம் பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் நலன் நோக்கில் திருத்தப்பட்ட வேண்டும்’ எனவும் மத்திய அரசுக்கு பரிந்துரை ஒன்றை அனுப்பியுள்ளார். குறிப்பாக பாலியல் வன்கொடுமை வழக்குகளில் பாதிக்கப்பட்ட பெண்களிடம் சம்பவத்தை உறுதி செய்ய இதுபோன்ற ‘இருவிரல் சோதனைகள்’ தடய அறிவியல் துறை மருத்துவர்களால் மேற்கொள்ளப்படுவது நீண்ட காலமாக இருந்து வரும் நடைமுறை. இச்சோதனை முறை காலாவதியானது, பழமையானது எனக்கூறி அதனைக் கைவிட பெண்ணுரிமை இயக்கத்தினர் வலியுறுத்தி வருகின்றனர். மேலும், இது பாதிக்கப்பட்ட பெண்களின் மனநிலையை பாதிப்பதோடு, அறிவியலுக்குப் அப்பாற்பட்டது, பெண்களை இழிவுப்படுத்துவது எனவும் எதிர்ப்புத் தெரிவித்துள்ளனர்.

பாலியல் சார்ந்த வழக்குகளில் பாதிக்கப்பட்ட குழந்தைகளைப் போலீசார், நீதிபதிகள், நீதிமன்றங்கள் என பல இடங்களில், மீண்டும் மீண்டும் சம்பவத்தைப் பற்றி வாக்குமூலங்கள் பெறுவது அவர்களுக்கு மிகுந்த மன உளைச்சலை ஏற்படுத்துகிறது எனவும் திட்டக் கமிஷன் கூறியுள்ளது. மேலும், இதுபோன்ற வழக்குகளில் குழந்தைகள் சார்பில் உளவியல் நிபுணர்களோ அல்லது மருத்துவரோ நீதிமன்றத்தில் சம்பவம் குறித்து சாட்சியம் அளிக்க சட்டத்தில் வழிவகை செய்யவும் பரிந்துரை செய்துள்ளது.

பாதிக்கப்பட்டவர்களின் மனநிலைக் குறித்தும், அவர்களின் பாதுகாப்பு பற்றியும் இந்திய அளவில் போதிய விவாதம் நடைபெறவில்லை. 22 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக மனித உரிமைப் பணியில் ஈடுபட்டு, பல வழக்குகளைச் சந்தித்து வரும் எனக்கு, இதுபோன்ற தருணங்கள் சவால் நிறைந்தவையாக அமையும். இவற்றையெல்லாம் தாண்டிப் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு நீதிக் கிடைக்க நீண்ட தூரம் போராட வேண்டியுள்ளது.

இதில் மக்களின் மத்தியதர மனநிலையும் முக்கிய செயல்படுகிறது. பெண்கள் எப்போதும் கற்போடு, ஒழுக்கம் நிறைந்தவளாகவே இருக்க வேண்டுமென்கிற கருத்தாக்கம் பாதிக்கப்பட்ட பெண்களுக்கு நீதிக் கிடைக்க தடையாக உள்ளது. பாலியல் குற்றம் நிகழ்ந்து, பாதிக்கப்பட்ட பெண் தன்னை வெளியே அடையாளப்படுத்திக் கொண்டால் அது அக்குற்றம் ஏற்படுத்தும் துன்பத்தைவிட அதனைச் சமூகம் எதிர்கொள்ளூம் விதம் அதனினும் கொடுமையானது. இதுகுறித்து பொதுவெளியில் விவாதம் தேவைப்படுகிறது.

ஆனால், அடித்தட்டுப் பெண்களின் நிலையோ வேறு விதமாக இருக்கிறது. குறிப்பிட்டுச் சொன்னால் பழங்குடியின பெண்கள் தங்கள் மீதான பாலியல் வன்கொடுமையை வெளிப்படையாக போட்டுடைத்து குற்றவாளிகளை அம்பலப்படுத்துவதும், எக்காலத்திலும் உண்மையைப் பேசியும், சமரசமின்றி, நியாயம் கிடைக்கும் வரை உறுதியாக இருப்பதும் அவர்களுக்காகப் போராடுவதை எளிதாக்குகிறது.

பழங்குடி இருளர் பெண் அத்தியூர் விஜயா புதுச்சேரி போலீசாரால் பாலியல் வன்கொடுமை செய்யப்பட்ட வழக்கு முதல் இன்றைக்கு திருக்கோவிலூர் போலீசார் நான்கு இருளர் இனப் பெண்களைப் பாலியல் வன்கொடுமை செய்த வழக்கு வரையிலும் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் வெளிப்படைத்தன்மை  கவனிக்கப்பட வேண்டியது. திருக்கோவிலூர் சம்பவம் குறித்து புகார் அளித்துவிட்டு விழுப்புரம் எஸ்.பி. அலுவலகம் முன்னால் பாதிக்கப்பட்ட இருளர் பெண்கள் தங்கள் மீது நிகழ்த்தப்பட்ட பாலியல் தாக்குதலைக் காட்சி ஊடகங்களுக்குப் பச்சையாக விவரித்தது காவல்துறையை தோலுரித்து அம்பலப்படுத்தியது. அவர்கள் வெளிப்படையாக பேசியதே உலக கவனத்தை ஈர்த்தது. அதுவே அவர்களுக்கு ஓரளவுக்கு நீதிக் கிடைக்க உதவக்கூடும்.

இதுபோன்று பாதிக்கப்பட்டவர்கள் ஊடகங்களில் நேரடியாக கூறும் வாக்குமூலங்கள் பார்ப்பவர்களிடையே அனுதாபத்தையும், கோபத்தையும், நம்பகத்தன்னையையும் ஏற்படுத்துகிறது. சில நேரங்களில் நிரப்பட்ட தாள்களை நம்பியே அனைத்தையும் தீர்மானிக்கும் உயர்நீதிமன்ற மற்றும் உச்சநீதிமன்ற நீதிபதிகள் மத்தியில் கருத்துருவாக்கவும் உதவுகிறது. நீதி வழங்கு முறை புதிரான பல கேள்விகள் நிறைந்தது. நீதி வழங்குபவரின் மனநிலையே பல சந்தர்ப்பங்களில் வழங்கப்படும் நீதியைத் தீர்மானிக்கிறது.

திருக்கோவிலூர் சம்பவத்தில் தொடர்புடைய போலீசார் இன்னமும் கைது செய்யப்படவில்லை. இதற்காக தொடரப்பட்ட பொதுநல வழக்கு விசாரணையின் போது சென்னை உயர்நீதிமன்ற தலைமை நீதிபதி இக்பால் அவர்கள் “ஏன் இன்னமும் குற்றமிழைத்த போலீசாரை கைது செய்யவில்லை, சாதாரண மனிதனுக்கு ஒரு நீதி, போலீசுக்கு ஒரு நீதியா?” என கேள்வியெழுப்பி தமிழக அரசைப் பலமுறை கண்டித்தும் அரசு அசைந்துக் கொடுக்கவில்லை. குற்றவாளிப் போலீசார் சுதந்தரமாகவும், பாதுகாப்பாகவும் உள்ளனர்.

பாதிக்கப்பட்டவர்கள் மட்டுமல்ல இதுபோன்ற கவனம் பெற்ற வழக்குகளில் சாட்சிகளைப் பாதுகாப்பாக வைத்திருப்பது அதனினும் கடுமையான, ஆபத்து நிறைந்த பணியாகிறது. மேலவளவு, சென்னகரம்பட்டி என தலித்துகள் மீதான அடக்குமுறை ஏவப்பட்ட வழக்குகளில் வழக்கறிஞர் இரத்தினம் போன்றவர்கள் குற்றவாளிகளுக்குத் தண்டனைப் பெற்று தர எதிர்க்கொண்ட நெருக்கடிகளை நான் அருகிலிருந்து அறிந்தவன்.

குஜராத் பெஸ்ட் பேக்கரி வழக்கில் முக்கிய சாட்சியான ஜகீராவுக்கு பாரதிய ஜனதா கட்சி எம்.எல்.ஏ. மது ஸ்ரீவஸ்தவா ரூ. 18 லட்சம் லஞ்சம் கொடுத்ததை தெகல்கா நிறுவனம் வீடியோ காட்சி மூலம் அம்பலப்படுத்தியது. இதனால், வழக்குப் பாதிக்கப்பட்டு குற்றவாளிகள் தப்பிப்பது ஒருபுறம் என்றால், குஜராத் கலவரத்தால் பாதிக்கப்பட்ட சிறுபான்மை மக்களுக்கு நீதிக் கிடைக்கப் போராடி வரும் மனித உரிமை ஆர்வலர் டீஸ்டா மீதே புகார் கூறப்பட்டது வேதனைக்குரியது. அவர் தன்னைக் காப்பாற்றி கொள்ள உச்சநீதிமன்றம் சென்று போராட வேண்டியிருந்தது.

பாலியல் வன்கொடுமை வழக்குகளில் பாதிக்கப்பட்ட பெண் நீதிமன்றத்தினுள் சாட்சிக் கூண்டில், குற்றவாளிகளுக்கு ஆஜராகும் திறமையான ‘கிரிமினல்’ வழக்கறிஞர்களால் கேள்விக் கேட்டுத் துளைக்கப்படும் போது அவர் மீண்டும் பாலியல் வன்கொடுமைக்கு ஆளாகிறார். தர்மபுரி மாவட்டம் தளியில் கல்பனா சுமதி என்ற ஆசிரியை போலீசாரால் வன்புணர்ச்சிக்கு ஆளாக்கப்பட்ட வழக்கு விசாரணையின் போது, குற்றவாளி தரப்பு வழக்கறிஞர்கள் கேட்ட கேள்விக்கு கூனிக்குறுகி சொல்வதறியாது ‘ஒருகட்டத்தில் உச்சக்கட்டத்தை அடைந்தேன்’ எனக் கூறினார். இந்த ஒரு வாக்கியத்தை முன்வைத்தே அவர் விரும்பித்தான் போலீசாரோடு உறவுக் கொண்டார் என வழக்கறிஞர்கள் வாதிட்டதை நாம் எப்படி எதிர்கொள்வது.

அரசால் நியமிக்கப்பட்ட சட்டக் கமிஷன்கள், மாலிமத் கமிட்டி போன்றவை சாட்சிகளைப் பாதுகாக்க உரிய சட்ட திருத்தம் கொண்டு வர செய்த பரிந்துரைகள் காற்றில் பறந்துக் கொண்டிருக்கின்றன. ஒரு வழக்கின் முதுகெலும்பே சாட்சிகளும், சான்றுப் பொருள்களும்தான் என்பது சட்டம் அறிந்தவர்களுக்கு மட்டுமல்ல சாமனியர்களுக்கும் தெரியும். பல சந்தர்ப்பங்களில் சாட்சிகள் குற்றவாளிகளால் கொல்லப்படுவதும் உண்டு. இதனால், சாட்சி சொல்ல வருபவர்கள் அச்சப்பட்டு விலகி ஓடுவதும் பரவலாக நிகழ்கிறது. இவை தற்போதைய நீதி வழங்கும் முறையையே சீர்குலைக்கிறது.

இன்றைய சமூக, அரசியல் சூழலில் வழக்குப் பதியவே காவல்துறையினரிடம் போராட வேண்டியுள்ளது. அதன்பின்னர் வழக்கு புலன் விசாரணை முழுமையடைந்து நீதிமன்றத்தில் குற்றப்பத்திரிகை தாக்கல் செய்யப்படுவது அரிதானது. நீதிமன்றத்தில் சாட்சிகளை முன்னிறுத்தி, வழக்கைத் திறம்பட நடத்தி குற்றவாளிகளுக்குத் தண்டனைக் கிடைக்கச் செய்வது எளிதானதல்ல. உயர்நீதிமன்றம், உச்சநீதிமன்றம் என சட்டப் போராட்டம் நடத்த ஏராளமான பணம் தேவைப்படுகிறது. அதற்கென நீதிமன்ற படிக்கட்டுகளை ஏறி இறங்குவது வெகுமக்களுக்கு சாத்தியமற்றது. பொதுவான நிலையே இவ்வாறிருக்க குறிப்பாக பெண்கள் பாதிக்கப்படும் போது அவர்களுக்காக தொடர்ந்துப் போராடி வெற்றிப் பெறுவது அரிதிலும் அரிதானது.

சமூகம் பெண்களை எதிர்கொள்ளூம் பாகுபாடு கொண்ட விதம் சகல தளங்களிலும் எதிரொலிப்பதால், பெண்கள் பாதிக்கப்படும் போது நீதிக் கிடைக்க கடைசி வரை போராட வேண்டியுள்ளது. பெண்கள் ‘விடுதலை மனநிலை’ பெறுவதும், அதற்காக கருத்துருவாக்கம் செய்வதும், விடாது போராடுவதும் அவசியமாகிறது. இதன் முன் நிபந்தனையாக ஒழுக்கம் சார்ந்த சமூகத்தில் நிலவுகிற பிற்போக்கு மனநிலை மாற்றப்பட வேண்டும்.


* Below references are posted by Kotravai:

*The pic of the girl in this post is taken from  – in post titled 10 year Old Naznin claims she was raped…

 related links: