Tag Archives: Gender

My Views on Vikatan Hotline

nirmala kotravai

FEMINISM: BEYOND PATRIARCHY

Hysteria Magazine

Hysterical Feminisms

To politicise the oppressed is to engage them in dialogue, to raise awareness and provide them with the knowledge necessary for them to emancipate themselves and society as a whole. The process of fighting for gender equality is commonly termed feminism. Yet unlike the other freedom movements of caste, race and class, in which the respective populace often agree that they are oppressed, women’s rights movement must contend with dismantling internalized beliefs that women’s subjugation is natural.

Heterosexual and familial relationships often command great social control. The replication of wider gender oppression within these smaller units is rife. Thus women are subjected to a ‘dual-oppression’: one domestic and the other social. This duality leads women to endure intra-antagonisms beyond those experienced by other oppressed groups. Sexism in many heterosexual domestic relationships is so naturalized that many women often dismiss or overlook it. One could even term this situation ‘tamed slavery’. Women are tamed through societal insistence on submissiveness as a desirable feminine trait, a process that privileges men and disempowers women.

Feminist movements have long put forward the theory of patriarchy as a structural method of analyzing gender oppression. The 1980s saw mainstream feminism’s increasing shift from this theory towards the concept of intersectionality. Crenshaw’s theory argues that the systemic oppression of women is multi-layered, interrelated, and influenced by intersecting systems of race, gender, class, ability, and ethnicity. Yet often missing from this broader analysis of oppression is an acknowledgement of the role of class. This approach allows for greater structural analysis of the present and provides a stronger framework on which a future egalitarian society might be based.

Oppression operates on both ideological and material levels. Gender, race, religion, caste, ability, nationality, sexuality and cultural oppressions have ideological origins while the roots of class oppression are material. Yet in practice both these categories overlap, as ideology cannot be enforced without material effects. Hegemony, the standardization of ruling class norms and the ensuing entrenchment of ruling class power, comes about through lived experience.

Feminism cannot afford to ignore the material conditions that give rise to the spectrum of gender oppression. A blinkered focus only on ideological factors results in too narrow an approach. Casting feminism as an isolated issue belies its strong links with other freedom movements and results in conflicts and hostility with other liberation struggles.

Let me ask this: would the abolition of patriarchy—the male domination structure—lead to the abolition of racial, religious, caste-based, sexuality-based, and ability-based oppression?

No. Not at all. Furthermore, with an atomized approach we cannot identify the root cause of this social discrimination. If we have to choose to eliminate one oppression after the other, it will again have its own consequences and antagonisms. Moreover, when the base is not altered, different variations of hegemony will manifest and emerge again over a period of time.

Oppression, an agent of hegemony, cannot have existed from time immemorial.  We therefore need to probe into the historical evolution of the issue. In the case of women, we can see from historical studies that human beings lived in groups, as in communes, and, according to some studies, biological paternity was not considered an important issue. “It was long thought – and it still is believed in certain primitive matriarchal societies – that the father plays no part in conception…”[1]

In a matriarchal society women held higher positions to men, gathered food, went hunting, led the clan and people were not subjected to any form of oppression. We may call it primitive communism. “The communistic household implies the supremacy of women in the house… because of the impossibility of determining the natural father with certainty, signifies high esteem for women…”[2]

A study of the past society reveals that production did not happen for the accumulation of wealth; there were no ‘goods’, there was no money and essentially there was no buying of labour. Subsequently there was also no exploitation and no hegemony. “Production at all former stages of society were essentially collective, and, likewise, consumption took place by the direct distribution of the products within larger or smaller communistic communities.”[3]

Production of ‘things’ is necessary for human survival. It requires the use of raw materials, tools and auxiliary materials. Even if these are all available, production is not going to take place just by placing them next to each other: somebody has to work on it. Therefore, we require labour. We need both the means of production and labour in order to produce ‘things’. Developments in the production process led to division of labour and formation of classes. The conditions that contributed to the growth of the prevailing economic system became the social order of the society. Social scientists have codified various types of society as primitive (more or less communal), slave, feudal and capitalist. We shall deal with capitalist production that currently dominates the world economy and the feminist theory advocated by capitalism.

Under capitalism, production for survival turned into production for accumulation of wealth. Profit is not a natural mandate. It is harnessed by capitalists for accumulation of wealth, for which workers are subjected to ruthless working hours, under brutal working conditions. Marxists call this new value created by excess labour power ‘surplus value’ and this is appropriated by capitalists as profit. This appropriation of surplus value is the basis for the hegemonic social relations and its manifestations.

Karl Marx delineates the division of labour in the earlier modes of production and under capitalism, summarized below:

Under capitalism, division of labour is based on private property and thus the owner–wage labourer relationship that emerges in this system is hierarchical. The labour relationship under capitalism saw the emergence of new mode of compensation for the labourer in the form of wages [money]; things became ‘goods’, means of production[4] became capital[5], and the exploitative formula was termed ‘profit’. This system of purchasing labour power by the owner of the means of production and the appropriation of surplus as profit is called exploitation of labour. This mode of production and the economic system based on private property is called capitalism.

Let us first briefly analyse social relations and then probe into personal relations at household level, as the division of labour is visible in both.

We as humans have to produce and consume in order to survive. Production is an economic activity, and a determinant of human life. Thus, human beings on both an individual and social level are subjected to product and labour relations. If labour relations are exploitative and unfair, it is very apparent that the resultant social relations will also be exploitative and unfair.

If a mode of production and the resultant hegemonic social order are materially based, limiting the feminist struggle to only patriarchy or any such ideological forms would be deficient. For argument’s sake, if we agree that by eliminating patriarchy we manage to establish gender equality,

  • how do we stop war and famine?
  • How do we eliminate poverty?
  • How do we eliminate the commodification of women’s bodies?

Manmade social order underpinned by unchecked desire for wealth engenders conflicts and it does not allow fair distribution. Karl Marx defines this as class antagonism in relation to property. He categorizes antagonistic groups as: 1) bourgeoisie (who own the means of production and whose source of income is profit), 2) land owners (whose income is rent from tenancy), 3) proletariat (who own labour and sell it for wages).

With an isolated approach on antagonisms and formation of state we appeal to the state to demand political reforms, ignorant of the fact that state is directly and indirectly ruled by those who control the means of production and that the state apparatuses only exist to support the existing hierarchies of power:

“As the state arose from the need to keep class antagonisms in check, but also arose in the thick of the fight between the classes, it is normally the state of the most powerful, economically ruling class, which by its means becomes also the politically ruling class, and so acquires new means of holding down and exploiting the oppressed class….”[6]

Engels here demonstrates that the state and its legislative, judiciary, and military apparatuses will only work for the benefit of the ruling classes. Constant struggle may yield piecemeal reform. Yet as long as the economic system remains capitalist, we will not achieve equality: the internal logic of capitalism demands divide and rule to ensure a permanent disadvantaged, low-waged underclass.

To those who may argue that this argument is economically deterministic, and that patriarchy and other forms of oppression existed before class conflict arose, this denies the interrelatedness of social and economic disempowerment. Women, people of colour, LGBT folks, and people with disabilities comprise the lowest-paid members of the workforce, while many others are also homebound, drowning in poverty or pushed into sex work because of unemployment.

From the above discussion, it is clear that the evolution of society from communal living, to slavery, feudalism, and capitalism led to the creation of a modern system intent on producing profit and accumulating private property. The laws of commodity production and increase in wealth by those who possess of means of production further reduced any equality between men and women. The family became an economic unit of the society, in which sexual division of labour developed in line with the tools and mode of production. “According to the division of labor then prevailing in the family, the procuring of food and the implements necessary thereto, and therefore, also the ownership of the latter, fell to the man.”[7]

With developments in stages of production, a third division of labour was introduced in which the means of production were plundered and acquired by groups that took no part in production. “Here a class appears for the first time which, without taking part in production, captures the management of production as a whole and economically subjugates the producers to its rule … and exploits them both.”[8]  Thus it is clear that working men, the owners of the means of production, were denuded of those means, and were subjugated into slave-labour under feudalism and later as wage-labour under capitalism. “The process, therefore, that clears the way for the capitalist system, can be none other than the process which takes away from the laborer the possession of his means of production; a process that transforms, on the one hand, the social means of subsistence and of production into capital, on the other, the immediate producers into wage laborers”.[9]

The pursuit of profit by the owners of the means of production established hegemonic dependency through the process of appropriation, enslavement, and institutionalisation of the domesticated women living with the male breadwinners, while increasing the dependency of the breadwinner on the owner of the means of production for their living requirements.

Once again, it becomes evident that economic conditions and the consequent social order form the root cause of enslavement, in this context the enslavement of women, and the consequent ideological-social categorisation. This categorisation—the valuation and devaluation of different categories of labour power—allows for cheap labour and thus for profit accumulation. Further,under manifested power relations as patriarchy and capitalism, Woman, with her reproductive capacity, is devalued as a commodity of labour and is looked upon as a reproductive unit responsible for sustenance of labour power through maintenance of the labourer, as well as the reproduction of new labour power through procreation.

Thus, now that we have examined a root cause, or at least a catalyst, of patriarchy, we must ask, what process will eliminate the hegemony that perpetuates gender discrimination for cheap labour and control over women’s reproductive capacity?

Answer:  The end of capitalism—that which appropriated the means of production, that which enslaved us and subjugated us for the sake of attaining wealth, and made us dependent, even for basic survival; that which estranged labour; that which exploits the entire human race irrespective of gender, race, ethnicity, nationality, sexuality, and even religion. Capitalism must be overthrown and a new mode of production based upon collective ownership over means of production established.

It is not in my aim to replace feminism with Marxism, yet the Marxist approach aims to liberate far more women than does bourgeois feminism, which is concerned primarily with eliminating patriarchy. The bourgeoisie feminist flock (of any gender and sexuality) that demands economic empowerment based on the female accumulation of private property is not egalitarian. What must be remembered here is that

“The granting of political equality to women does not change the actual balance of power. The proletarian woman ends up in the proletarian, the bourgeois woman in the bourgeois camp. We must not let ourselves be fooled by Socialist trends in the bourgeois women’s movement which last only as long as bourgeois women feel oppressed”.[10]  

However, though the bourgeoisie is the capitalist class,[11] the bourgeoisie feminist ideology, the ideology of the ruling class, often influences and embraces all classes of women, including the proletariat. Working class women, ignorant of the self-interested nature of bourgeois politics, are frequently seduced by its ideology and fall into libertarian camps.

It is from this understanding and position of solidarity on humanitarian basis, Marxists express solidarity to all women’s movements:

“.. this movement also contains a more profound spiritual and moral aspect. The bourgeois woman not only demands her own bread but she also requests spiritual nourishment and wants to develop her individuality… The economic as well as the intellectual and moral endeavors of bourgeois women’s rights advocates are completely justified”.[12]

Furthermore, Marx says:

“In short, the communists everywhere support every revolutionary movement against the existing social and political order of things. In all these Movements they bring to the front, as the leading question in each, the property question, no matter what its degree of development at the time”.[13]

In conclusion, patriarchy, though it may be a quasi-independent, as argued by bourgeoisie, in the present historical condition, it is comprised in or is absorbed by capitalism. Oppression is an exploitative mechanism and thus sex-based oppression is also found in capitalism with the motive providing cheap labour and higher profit. In the Indian context, this is further intensified by caste—another form of division of labour. Thus, patriarchy has become constituent of capitalism. Hence it is obvious that when the exploitation of labour based on private property is abolished and a socialist division of labour is established, patriarchy will also wither away[14] in the state, because under such equitable conditions, relationships between men and women will be more natural, as family will no longer be the economic unity of profit-oriented production.

“Men and women will not be bound together by pre-determined roles and notions of what is or is not ‘natural’, or out of economic necessity. Rather they will be free to enter into relationships which are suited to the emotional needs of the particular individuals concerned”.[15]

It is in this context that Marxist feminists suggest that the feminist struggle should be directed in the line of class struggle, alongside fighting the patriarchy. Such revolutionary struggles will carry the fight for: 1) equal division of household labour, 2) property rights 3) decision-making rights 4) fight for physical, cultural, and economic rights 5) fight for equal social division of labour of all and abolition of private property.

The eruption of the feminist self and of feminist politics if not anchored by class politics, if not brought into dialogue with socialist class struggle, will lose the at the emancipation of proletariat women.  So, if feminism intends to be all-encompassing, then socialism[16] is its guiding light. The new type of socialist society following the dictatorship of the Proletariat will not only be gender balanced, but also free of exploitation of labour, thus eliminating the encumbrance and conflicts arising out of dual labour. Such an existence will truly be a higher form[17] of living.

[1] Simone de Beauvoir, The Second Sex, Vintage, 1977, pg. 39

[2] F. Engels, The Origin of the Family, Private Property and the State, Progress Publishers, pg. 49

[3] F. Engels, The Origin of the Family, Private Property and the State, Progress Publishers, pg 170

[4] Simplified and generalized for the sake of briefing, natural resources and labour have been included in it, but labour is autonomous.

[5] Karl Marx explains it in detail in his works.

[6] https://www.marxists.org/archive/marx/works/1884/origin-family/ch09.htm

[7] F. Engels, The Origin of the Family, Private Property and the State, Progress Publishers, pg 55

[8] F. Engels, The Origin of the Family, Private Property and the State, Progress Publishers, pg 162

[9] Karl Marx, Capital Volume 1, pg.668

[10] Clara Zetkin,  https://www.marxists.org/archive/zetkin/1896/10/women.htm

[11] “Bourgeoisie: Engels described the Bourgeoisie as the class of great Capitalists, who in all developed Countries are now almost exclusively in possession of all the means of Consumption, and of the raw materials and instruments (machines, factories), necessary for their production (Principles of Communism, 1847); and as ‘the class of modern Capitalists, owners of the means of social production and employers of wage labour’…. The Bourgeoisie, as in this sense the Economically dominant class, which also controls the State apparatus and Cultural production, stands in opposition to, and in conflict with, the working class….”, Tom Bottomore, A dictionary of Marxist Thought, edited by Tom Bottomore, A Maya Blackwell book, 2nd edition. P. 36.

[12] Clara Zetkin,  https://www.marxists.org/archive/zetkin/1896/10/women.htm

[13] Karl Marx and Frederick Engels, The Communist Manifesto, combined edition with Economic and Philosphic Manuscripts of 1844, Karl Marx, translated by Martin Milligan, Prometheus Books, New York, 1988. P. 243

[14] http://www.worldsocialism.org/spgb/pamphlets/women-and-socialism

[15] F. Engels, The Origin of the Family, Private Property and the State, Progress Publishers, pg. 162

[16] As defined by Marx and Lenin, Socialism is essentially a transitional stage on the road to communism.

[17] Being a transitional stage it will be, as called by Marx ‘the higher stage of communist society’, under which the state will wither away, a totally different attitude to work will prevail, and society will be able to inscribe on its banner the motto ‘from each according to his ability, to each according to his need’. Tom Bottomore, A dictionary of Marxist Thought, edited by Tom Bottomore, A Maya Blackwell book, 2nd edition. P. 500,501.

Related Links

Originally Published in: http://www.hystericalfeminisms.com/feminism-beyond-patriarchy/

To Read in Tamil: http://tinyurl.com/q9e2o7n

Dress Code – a social ignorance

vc

5th September, 2103 – Puthiya Thalimurai Tv invited to participate in a debate that was scheduled to discuss about the proposal prepared by The directorate of collegiate education. The proposal recommends to impose # dresscode for students. Students are expected to be banned from wearing T-shirts, while jeans and sleeveless shirts will be off limits for female students. “Boys will be asked to wear formal outfits, like shirts and trousers, while girls will have to be in salwars or saris. – http://articles.timesofindia.indiatimes.com/2013-09-01/chennai/41662347_1_dress-code-city-college-science-colleges

Related Video and my comments:

Victim Blaming is the most adapted strategy in our society. Whole world is no exception to that. Particularly, when it comes to #sexual #violence #against #women there is an outcry with the  ‘male tongue’ which points out to dress, behavior, attitude etc. If one has to put it in a crude manner with a Tamil dictum it shouts saying “break the legs of the women and lock her home, then everything will be alright”

The proposal by Ms. Senthamizh Selvi, The directorate of collegiate education is as equal as saying so. This directorate is representing the Arts and Science College. It is said that dress code has already been imposed in few Engineering Colleges. We do not know if it is not important for Medical Colleges and other institutions.

Distraction, Protection against Sexual assault, dignity and morality has been the primary reason often spoken by such people. If a man is getting distracted by seeing a women dressed ‘sexy’, then it is going to be the same case with Women also. Not only on the account of being sexy, but depending on color, design, fashion and style one would get curios or attracted towards other person irrespective of gender. One of the panelist Mr. Manushyaputhran asked that a person may also get distracted over the other person because of his / her looks, ‘beauty’ etc, so what are we going to about it? He sarcastically pointed out that, more than students, it is the faculty that gets distracted with dress and looks of the other person.

Not only that a student my feel distracted because of the teaching standards of the professor, attitude of the professor, the institution’s approach etc. He / She may be even be distracted or travel in his / her own world because some issues in the family or society. May be the Institutions might even say that if a person feels distracted, then would be dismissed. An energetic brain is bound to think too many things at the same time. It is quite natural. It is said that brain (waves) travel faster than the sound waves. Not only ‘decent-closed’ dress, any damn thing on this earth is not going to be able to stop this. May be the Professor’s teaching methodology and the experience an Institution gives may be of some help.

Secondly, it is about Sexual Conduct. I have been writing about the ‘freedom’ that is granted to women in an Globalized Era under Capitalism. I have even put forward some harsh realities and psycho-graphics. However, they are meant to be a discourse with my fellow beings. It is knowledge dissemination with the observations that I make and intended to educate, expose, create awareness about the external factor that conditions our mind about Status, Pseudo Radicalism by means of “fashion”. We need to debate on it and make everyone understand that those dresses emphasize that Women is all about Flesh and Beauty. We should point out on the dangers of consumerist Slavery. It is important for women (& men) to know about Retaining their Self-Respect without falling prey to such ‘fashion statements’. Making it Rules and Codes is to be defined as Dictatorship. The people who oppose this does not seem to have understood the ‘Dress Politics’ in an Globalized Era, they are not sensitive about liberal Economy.  This perception is a blatant result of Patriarchy.

People further ask – Dress code in institution is going to be for 5 hours, is that enough to change someone’s mind? How is it going help curb violence outside the campus? There is a lots to do to improve the quality of education in an institution, is dress code a priority? These questions are justified. But the answers seem to be “I am concerned about what you do inside my campus (limits), outside that I am not bothered”. What kind of Social Concern is this? One of the Panelist who happens to be a professor said that “If it comes here, it will come outside as well”. This is the standard of the education institutions here. She used a phrase called ‘Hieghts of Feminism’. Quite funny. What is Feminism?  Is it amount feminity? Is it about being Women? There has been numerous discussion put forward by Feminists on what is Feminity (or gender – the social construction). These ‘Professors’ don’t seem to have read them at all.

Another Panelist Ms. Banu Goms said that ‘Women’s anatomy would definitely stimulate a Man, hence women should not ‘provoke’ men with their dresses”. It sounded like I live in barbaric era. Talking about the Capitalistic Dominance on a Women’s Body and Psyche makes sense. Instead she argued saying it is ‘scientific’. ‘Biological’ instincts is different from saying it is scientific. And even such instincts arouse naturally, then it applies to women as well. But women have been oppressed on grounds of Morality, Virginity, Chastity etc and they have suppressed their emotions for centuries. In fact by now the genes have got mutated. Another panelist Ms. Suseenthra a student asked “Will a man be aroused on seeing a Mother’s breasts while she is serving food”. Ms. Banu reacted immediately out of ‘Cultural Shock’ saying, “Oh how can you talk so vulgar?” This testifies her ‘intellect’. If we say even Women get ‘orgasm’, I am sure she would have commented ‘you seem to be sex maniac’.

Manushyaputhiran shared a different view about Uniforms. Our society is drowned with unequal distribution of wealth and Caste indifference, hence we cannot completely accept that view, however it is important the we encourage discourse around the point that ‘uniforms are a part of Institutionalizing and pseudo discipline’. Dress has become a status symbol and the society has been brain washed enough. So we have to analyze both ends.

One set of People argue that ‘Conduct’ is in mind, others say, if we loose our senses (body) everything is lost. We have to understand that Heart, Body everything is same. Brain is the basis of everything. What is stored in our brain appears as visuals and thoughts in us. We call that as ‘mind’ (or heart). What is stored in brain is a result of social conditioning and it is very hard to change that.

While I walk out after the program, Vasumithra called to ask “People (professors) are saying that dress code is important to save students from distraction.. but we have instances where teachers, professors and chancellors (male) indulge in sexual harassment and even Rape the students. Will someone be able to guarantee that the professors will not indulge in sexual harassment against women those who dress ‘decently’?”

Moreover Homo Sexual harassment is also quite common in Institutions. What will those People say about ‘Men’s dress’ in this case?

It may not be surprising if they again defend by saying it is the problem with the ‘dress’, ‘attitude’ etc.

In memoir of Gayathri, a student belonging to Arunthathiyar Caste, whose death is still mysterious. She studied in Vivekananda College, Thiruchenkode and is said that she was sexually harassed and raped by the faculty. I can certainly say that she was not wearing ‘sexy’ clothes….

To read in Tamil: http://saavinudhadugal.blogspot.in/2013/09/blog-post.html

பேராசிரியர் ஆமீனா வதூதுக்கு ஆதரவாக

 

A statement issued by writers and human rights federation for Freedom of Expression. MASES is in solidarity with them. MASES condemns such religious fundamentalism and threats given to writers & social activists.

 It is shameful to reject an opportunity to learn. It is hypocritical that such organizations take power in their hands to threaten a human being as per their convenience while they believe that it is the same GOD who created human beings. Why are they choosy when it comes to believe that it is ‘GOD’s wish’ or ‘GOD’s order’?

 Amina_Wadud

தமிழ்நாட்டில் சமீபகாலமாக  இஸ்லாத்தின் பெயரில் வஹ்ஹாபிய அமைப்புகளின் ஆட்டம் அதிகரித்து வருகிறது. பரவலாக்கப்பட்ட கருத்து என்ற வகையில் இருந்தாலும், பலதரப்பட்ட கருத்தாக்கம் என்ற வகையில் இருந்தாலும்  தங்களின் சுயநலம் சார்ந்த குறுகிய அரசியல் நலனுக்காக ஊடகங்களை, தனிநபர்களை, எழுத்தாளர்களை கருத்துக்களை வெளிப்படுத்த விடாமல் பின்வாசல் மற்றும் முன்வாசல் வழியாக மிரட்டுவது,  தங்களின் தொண்டர்களை தூண்டி விடுவது போன்ற செயல்களில் ஈடுபட்டு வருகிறார்கள். இந்திய/தமிழ்ச்சூழலில் இஸ்லாமிய பதின்பருவ இளைஞர்கள் பலர் இம்மாதிரி இயக்கங்களின் தூண்டல் காரணமாக தவறான புரிதலுடன், உணர்ச்சிமயமாகி சமூக மையநீரோட்டத்திலிருந்து துண்டித்து தங்களை தனியாக அடையாளப்படுத்திக்கொள்வது போன்றவற்றில் அப்பாவித்தனத்துடன் செயல்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

கருத்துரிமைக்கு எதிரான இந்த அச்சுறுத்தலில் “உன் கருத்துடன் முரண்படுகிறேன். ஆனால் உன்னுடைய கருத்து சுதந்திரத்தை ஆதரிக்கிறேன் என்பதே சிறந்த ஜனநாயக நெறிமுறையாக இருக்கும்”. இந்நிலையில் உலகபுகழ்பெற்ற இஸ்லாமிய பெண்ணிய சிந்தனையாளரும், அமெரிக்க பல்கலைகழக பேராசிரியருமான ஆமீனா வதூத் சென்னை பல்கலைகழகத்தில் கவுரவ விரிவுரையாற்ற இருந்தார். சென்னை எஸ்.ஐ.இ.டி கல்லூரியிலும் அவரின் உரை இருந்தது. ஆனால் அவரை அங்கு பேசவிடாமல் வஹ்ஹாபிய அமைப்பு ஒன்று தடை செய்திருக்கிறது. அவர் இஸ்லாமிய விரோதி என்ற வழக்கமான முத்திரைகளை பிரயோகித்து அதனை தடுத்திருக்கிறது. அதிகாரவர்க்கமும் ஓட்டு வங்கி அரசியல் காரணமாக அதற்கு துணை போயிருக்கிறது. பொதுவாக பல்கலைகழக கருத்தரங்கம் என்பது எல்லா தரப்பினரும் பார்வையாளராக பங்கேற்கும் ஒரு மேடை. மற்றவர்களை மிரட்டி என்னோடு மோதத்தயாரா? என்று சவால் விடுக்கும் இம்மாதிரியான இயக்கங்கள் பொது அரங்கில் ஒருவரை பேச விடாமல் தடுப்பது என்பது முரண்நகையே. மேலும் வறட்சியானதும், ஜனநாயக நெறிமுறைகளுக்கு எதிரானதும் கூட. ஆக கருத்துரிமைக்கு எதிரான இந்த போக்கு மிகவும்  வன்மையாக கண்டிக்கத்தக்கது.

 சமூக அமைதியை, நல்லிணக்கத்தை விரும்பும் அனைத்து ஜனநாயக சக்திகள் குரல் கொடுக்க வேண்டிய நியாயமும் , அதற்கான தேவையும் இந்த சூழலில் எழுந்திருக்கிறது. இம்மாதிரியாக தங்களின் இருப்பிற்காகவும், அரசியலுக்காகவும் சமூகத்தை காயாக பயன்படுத்தி இயங்கும் வஹ்ஹாபிய அமைப்புகளை கருத்துரிமைக்கு ஆதரவான எழுத்தாளர்கள் மற்றும் மனித உரிமை ஆர்வலர்களின் கூட்டமைப்பு வன்மையாக கண்டிக்கிறது. அதிகாரவர்க்கமும், நீதிமன்றமும் தலையிட்டு இம்மாதிரி அமைப்புகளின் செயல்பாடுகளை கண்காணித்து ஜனநாயக இந்தியாவில் கருத்து சுதந்திரத்திற்கு ஆதரவான சூழலை ஏற்படுத்த கூட்டமைப்பு கேட்டுக்கொள்கிறது.

இப்படிக்கு

கருத்துரிமைக்கு ஆதரவான  எழுத்தாளர்கள் மற்றும் மனித உரிமை ஆர்வலர்களின் கூட்டமைப்பு

கவிஞர் அப்துல் ஹக் லறீனா ( இலங்கை)

 கவிஞர் சர்மிளா செய்யித் (இலங்கை)

 கவிஞர் சல்மா

 கவிஞர்  குட்டி ரேவதி

 கவிஞர் லீனா மணிமேகலை

 பேராசிரியர் ஹாமீம் முஸ்தபா

 கவிஞர் ஹெச்.ஜி ரசூல்

 எழுத்தாளர் மீரான் மைதீன்

 எழுத்தாளர் ஆபிதீன்

 எழுத்தாளர் எச்.பீர்முஹம்மது

 கவிஞர் தாஜ்

 பெனாசிர் பேகம் (மாணவ பத்திரிகையாளர்)

 லெனின்ஷா (பத்திரிகையாளர்)

 கவிஞர் சுகிர்தராணி

 கவிஞர் ரியாஸ் குரானா (இலங்கை)

 கவிஞர் அகமது பைசல் (இலங்கை)

 முஹம்மத் இம்தாத் (இலங்கை)

 எழுத்தாளர் எ.பி.எம் இத்ரீஸ் (இலங்கை)

 கவிஞர் ரிஷான் ஷெரிப் (இலங்கை)

 பேராசிரியர் ஜாகிர் உசேன் (சென்னை)

 via email from Leena Manimekalai

Related Posts: http://www.firstpost.com/india/the-link-between-croissants-and-tragic-silencing-of-islamic-scholar-amina-wadud-1002937.html

  http://www.thehindu.com/news/cities/chennai/one-sms-and-amina-waduds-lecture-was-called-off/article4971175.ece?homepage=true

 http://timesofindia.indiatimes.com/home/education/news/Madras-university-slammed-for-cancelling-Amina-Waduds-lecture/articleshow/21510513.cms

 http://www.thehindu.com/opinion/op-ed/reinvite-amina-wadud-to-speak-at-the-university-of-madras/article4974782.ece -‘Re-invite Amina Wadud to speak at the University of Madras’

 

‘கணவரின் அதிகாரத்தை நிராகரிக்கத் தூண்டியவர்கள்’ – பிபிசி

சவுதி அரேபியாவில் ஒரு பெண்ணை அவரது கணவரின் அதிகாரத்தை நிராகரிக்க தூண்டிய குற்றத்தின் பேரில் தண்டிக்கப்பட்டுள்ள இரு பெண் உரிமைச் செயற்பாட்டாளர்கள், அந்த தண்டனையை நீக்குமாறு தமது அரசாங்கத்தை கோரியுள்ளனர்.

தமக்கு விதிக்கப்பட்ட 10 மாத சிறைத்தண்டனையை நீக்குமாறு அந்த இரு பெண்களால் தாக்கல் செய்யப்பட்ட மேன்முறையீடு இந்த வார பிற்பகுதியில் விசாரணைக்கு வரவுள்ளது.

வஜெகா அல் குவைதர் மற்றும் பௌசியா அல் ஒயோயுனி ஆகிய இந்த இரு செயற்பாட்டாளர்களுக்கும் விதிக்கப்பட்டுள்ள இந்தத் தண்டனை, அவர்களை சிறையில் போட்டு, அவர்கள் பெண்களுக்காக எழுப்பி வருகின்ற குரலை அடக்குவதற்கான ஒன்றாக பார்க்கப்படுகின்றது.

சவுதி பெண்களுக்கு வாகனங்களை ஓட்டுவதற்கான உரிமை வழங்கப்பட வேண்டும் என்ற போராட்டத்தில் முன்னணியில் திகழ்ந்தவர் வஜெகா.

பௌசியா சவுதியில் பெண்களுக்கான செல்வாக்கு மிக்க இணையதளம் ஒன்றை நடத்திவருகின்றார்.

வீட்டில் அடைக்கப்பட்ட கனடியப் பெண்

ஆகவே இரு வருடங்களுக்கு முன்னதாக தான் கடுமையாக தனது சவுதியைச் சேர்ந்த கணவரால் சித்ரவதைகளுக்கு உள்ளாக்கப்படுவதாக நத்தலி மோரின் என்னும் கனடிய பெண் முறையிட்ட போது, இவர்கள் இருவரும் அதில் அந்தப் பெண்ணுக்கு ஆதரவாக தலையிட்டார்ககள் என்பது யதார்த்தமானதுதான்.

ஆனால், அந்த துஷ்பிரயோக குற்றச்சாட்டை அந்தப் பெண்ணின் கணவர் மறுத்தார்.

அந்த கனடிய பெண், தன்னையும் தனது குழந்தைகளையும் தனது கணவர் உணவு, தண்ணீர் இல்லாமல் அடைத்து வைத்திருப்பதாகவும், தனக்கு உதவுமாறும் தமக்கு டெக்ஸ்ட் மூலம் உதவி கோரினார் என்று பௌசியா கூறுகிறார்.

ஆகவே தாம் இருவரும், அந்த கனடிய பெண்ணுக்கு உணவு வழங்குவதற்காக அவரது வீட்டுக்கு சென்றதாக இரு பெண்களும் கூறுகின்றனர்.

ஆனாலும், அந்த டெக்ஸ்ட் செய்தி உண்மையில் தம்மை இந்த விடயத்தில் மாட்டி விடுவதற்காக நத்தலியின் கணவராலேயே அனுப்பப்பட்டதாக பௌசியா கூறுகிறார்.

நத்தலியின் கணவர் பொலிஸுக்கு புகார் செய்ய, பொலிஸார், நத்தலியை கடத்த முயன்றார்கள் என்ற குற்றச்சாட்டின் பேரில் இவர்களை கைது செய்தார்கள்.

இவர்கள் இருவருக்கும் இந்த ஜூன் மாதத்தில் சிறைத்தண்டனை விதிக்கப்பட்டபோது, அந்தக் குற்றச்சாட்டு கைவிடப்பட்டது.

ஆனால், அதற்குப் பதிலாக இவர்களுக்கு தக்பீப் – அதாவது ஒரு மனைவியை அவரது கணவரின் அதிகாரத்தை நிராகரிக்குமாறு தூண்டி விடுதல் என்ற குற்றச்சாட்டின் கீழ் இவர்களுக்கு தண்டனை வழங்கப்பட்டது.

இவர்களுக்கு 10 மாதச் சிறைத்தண்டனையும், 2 வருடங்களுக்கு பயணத்தடையும் விதிக்கப்பட்டது.

கண்டனம்

இதனை மனித உரிமைகள் அமைப்புக்கள் கண்டித்துள்ளன.

இந்த இரு பெண்களும் கடந்த காலங்களில் சவுதி பெண்களின் உரிமைகளுக்காக போரடிதற்கான பதிலடியாக, அவர்களை மௌனிக்கச் செய்வதற்காகவே அவர்களுக்கு இந்தச் சிறைத்தண்டனை வழங்க்கப்படுவதாக ”ஈக்குவாலிட்டி நவ்” என்ற அமைப்பின் செயற்பாட்டாளரான சவுட் அபு தையே பிபிசியிடம் தெரிவித்தார்.

செல்வாக்கு மிக்க சூரா கவுன்ஸிலில் பெண்களுக்கு உறுப்புரிமை வழங்குவது, அடுத்து வருகின்ற உள்ளூராட்சி சபைத் தேர்தலில் பெண்களுக்கு வாக்களிக்க இடமளிப்பது ஆகியவற்றின் மூலம் மன்னர் அப்துல்லா சவுதியில் பெண்களுக்கு மேலும் உரிமைகளை வழங்க நடவடிக்கை எடுத்து வருகிறார்.

இவை வெறுமனே ஒரு குறியீட்டளவிலானவை மாத்திரமே என்று செயற்பாட்டாளர்கள் கூறுகிறார்கள்.

பெண்கள் மீது ஆண்களுக்கு இருக்கக்கூடிய ”பாதுகாவலர்” என்ற அதிகாரத்தில் மட்டுப்பாடுகள் தேவை என்பதுதான் தற்போது பெண் உரிமைச் செயற்பாட்டாளர்களின் முக்கிய கோரிக்கையாக இருக்கிறது.

இந்த இலகுவில் மாற்ற முடியாத அம்சங்களுக்கு எதிராகப் போராடி பெண்களுக்கான ஒரு மேம்பட்ட உலகை உறுதி செய்யும் போராட்டத்தில் வஜெகாவும் பௌசியாவும் உண்மையில் வீரப் போராளிகள் என்று அவர்கள் பாராட்டுகிறார்கள்.

 

source: http://www.bbc.co.uk/tamil/global/2013/07/130710_saudiwomen.shtml

 

அகிலாவுக்கு ஆதரவு, சன் நிறுவனத்திற்கு கண்டனம்

ff

*பெண்  ஊடகவியலாளர்கள் விடுக்கும் பத்திரிகைச்செய்தி*

வணக்கம்!

பெண்கள் தங்களுக்கு நேர்ந்ததை பொதுவாக வெளியில் சொல்ல அச்சப்படும் சூழல்
நிலவும் நிலையில் தன்னை பாலியல் ரீதியாக தொந்தரவு செய்தவர்கள் குறித்து
புகார்கள் அளிக்கப்படும்போது புகார் அளிப்பவரையே குற்றவாளியாக மாற்றிவிடும்
விநோதம் இங்கே நிகழ்கிறது. புகார் அளிக்கும் பெண்களுக்கு உரிய பாதுகாப்பு
இல்லை. அண்மையில் அப்படி புகார் அளித்து தனது மேலதிகாரியின் கைதுக்கு காரணமான சன் டிவி செய்தி வாசிப்பாளர் அகிலாவுக்கு கொலை மிரட்டல் வந்ததாக‌ அவர் தெரிவிக்கிறார். மேலும்அவர் பணியாற்றும் நிறுவனத்திலேயே அவருக்கு செய்தி
வாசிக்க வாய்ப்பு வழங்காமல் பழிவாங்கப்பட்டதுடன்,  அகிலாவை தற்போது இடைநீக்கம் செய்திருக்கிறது சன் டிவி நிர்வாகம். பாலியல்ரீதியாக இணங்க மறுக்கும் பெண்களை திறமை போதவில்லை என்று காரணம் காட்டி, அதிகாரத்தைபயன்படுத்தி ஒடுக்குவது போன்ற மோசமான செயல்பாடுகளிலும் பணியிடத்தில் உள்ள மேலதிகாரிகள் ஈடுபடுவதைத் தடுத்தாகவேண்டும். சன் டிவி நிர்வாகத்தின் இந்த செயலுக்கு பெண் ஊடகவியலாளர்களாகிய நாங்கள் கடும் கண்டனத்தைத் தெரிவிக்கிறோம்.

1997ல் விசாகா எதிர் இராஜஸ்தான் அரசு வழக்கில் உச்ச நீதிமன்றம் வழங்கிய
தீர்ப்பின்படி, வேலை செய்யும்இடங்களில் பெண்களுக்கு இழைக்கப்படும் பாலியல்
தொல்லைகளைத் தடுப்பதற்குரிய வழிகாட்டு நெறிகளைநீதிமன்றம்  வகுத்தது. இது போன்ற முறையீடுகளை ஆய்வு செய்வதற்கு உள் விசாரணைக் குழுக்களைஅமைக்குமாறு வேலையளிப்போரைக் கேட்டுக் கொள்வதும் இவ்வழிகாடுதல்களில்  அடங்கும். ஆனால இதுபெரும்பாலான இடங்களில் இல்லை. இப்படியான ஒரு குழுவை அமைப்பது அவசியம்.
பெண்களுக்கு எதிரான பாலியல் வன்கொடுமைகளுக்கான அவசரச் சட்டம் தற்போது
நாடாளுமன்றத்தில் நிலுவையில் இருக்கிறது. அந்தச் சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டால்
இக்குழுவை கட்டாயமாக அனைத்து பணியிடங்களிலும் அமைத்தாக வேன்டும்.விசாகா குழு வழிகாட்டுதலின்படி பாலியல் குற்றங்கள் கிரிமினல் குற்றங்களாகக் கருதப்படவேண்டும். புகார் அளிக்கும் பெண்கள்தொடர்ந்து நிறுவனத்தில் பணியாற்றும்படியான சூழலையும் உருவாக்க வேண்டும். பாலியல்
தொல்லைகொடுத்தவர்களுக்கு ஆதரவு அளித்து, பாலியல் தொல்லைக்குள்ளான பெண்ணை ஒதுக்கி வைக்கும் செயலை  பெண்ஊடகவியலாளர்களாகிய நாங்கள் வன்மையாகக் கண்டிக்கிறோம்.

பெண் ஊடகவியலாளர்களாகிய நாங்கள் விசாகா குழுவை உடனடியாக ஒவ்வொரு
நிறுவனத்திலும் அமைக்கும்படிகோருகிறோம்.உச்ச நீதிமன்றம் இந்த விஷயத்தில்
மிகவும் முனைப்புடன் இருப்பதால், ஊடக நிறுவனங்களில் இத்தகைய குழு ஒன்றை
அமைப்பது மிகவும் முக்கியமானதென்று நாங்கள் கருதுகிறோம். பாலியல்ரீதியாக
தொல்லைகள் தருபவர்களை கையாளுவதற்கு இந்தக் குழு மிகவும் உதவிகரமாக இருக்கும்.

பெண்களுக்கு இழைக்கப்படும் அநீதிகளில் எப்பொழுதும் பெண்களின் பக்கம்
நிற்கிறோம் நாங்கள் என்பதைஇந்த அறிக்கை மூலம் தெரிவிக்கிறோம்.மேலும் இதுபோன்ற விஷயங்கள் தொடரும்பட்சத்தில், அதிகாரத்தை பயன்படுத்தி அத்துமீறல்களைச் செய்வது தொடர்ந்தால் பாதிக்கப்படும் பெண்களின் பக்கம் நின்று போராட்டங்களை முன்னெடுப்போம் என்றும் அறிவிக்கிறோம்.

இப்படிக்கு
பெண்  ஊடகவியலாளர்கள்
தொடர்புக்கு 9841155371, 9159486669

dc

Stop Sex-drugging

I am ashamed of those men and women who wish to claim themselves as ‘goodies’ by pointing out fingers at the ‘rapists’ and shouting their heart out demanding capital punishment on them or seeking action against Rapists. Though action is necessary, what actions and protests have they taken against the ‘male chauvinistic exploiters’ who objectify women as sexual objects in their films, shows, magazines, who made them cheers leaders etc and propagate women is all about ‘flesh’ .

Are they ready to ‘occupy theatres, media houses’ and ask them to ‘STOP SEXUAL EXPLOITATION’, ‘STOP SEDUCING INNOCENT MEN’ for their profits?

Are they ready to do something to rehabilitate those men who have been ‘sexually drugged’ with porns, item songs, ‘A’ certificate films and all male chauvinistic piggy ideologies?

Are they ready to talk to those ‘rapists’ and research on what ‘induces’ them to act so cruel and what could be done to prevent ‘sex-drugging’ of minds of men.

How many of those men respect the ‘labor’ of women at house work. How many of those men share house chore work? How many of those men respect women for what she is? How many of those men spare decision making power to woman in her own life?
How many of those men would not have ‘eve teased’, used words like ‘figure, chick, babe, hot machi’ etc., would not have tried to ‘take advantage or exploit’ women in the name of ‘love’.

Law and Punishment can hardly bring about change, take on the ‘REAL MAFIAS and REAL EXPLOITORS – THE IDEOLOGICAL RAPISTS OF WOMANHOOD’.

‘OCCUPY THEATRES & MEDIA HOUSES THAT SEXUALLY EXPLOITS WOMEN, BURN THE PORN MAGAZINES – SAVE MEN, WOMEN, QUEER PEOPLE AND CHILDREN FROM BEING SEXUALLY DRUGGED AND BEING MADE A ‘RAPIST’ AND A VICTIM ‘.

in Tamil:

வன்புனர்வாளர்களை நோக்கி விரல்களைச் சுட்டிக் காட்டி தங்களை ‘நல்லவர்களாக’ முன்வைத்து தூக்கு தண்டனை அல்லது கடும் நடவடிக்கைகள் கோரும் அந்த ‘நல்ல’ ஆண்களையும் பெண்களையும் கண்டு நான் வெட்கமுருகிறேன். நடவடிக்கை வேண்டும் என்பதில் மாற்றுக் கருத்து இல்லை, ஆனால் இவர்கள் திரைப்படங்கள், நிகழ்ச்சிகள், விளம்ப்ரங்கள் போன்றவற்றில் பெண்களை வெறும் பாலியல் பண்டமாக, கவர்ச்சிப் பொருளாகப் பயன்படுத்தும் ’ஆணாதிக்க சுரண்டல்வாதிகளுக்கு’ எதிராக இதுவரை என்ன நடவடிக்கை எடுத்திருப்பர்கள், போராட்டம் நடத்தியிருப்பர்கள். பெண்களை ‘சியர் லீடராக’, பாலியல் பண்டமாக பயன்படுத்தி பெண் என்றால் வெறும் ‘சதை’ தான் என்று சொல்லும் அந்த ஆணாதிக்கவாதிகளுக்கெதிராக இதுவரை என்ன செய்திருக்கிறார்கள்?

தங்கள் இலாப நோக்கத்திற்காக ‘பாலியல் சுரண்டலை நிறுத்து’, ‘ஆண்களை பாலியல் ரீதியாக மூளைச் சலவை செய்வதை, காம வெறி ஏற்றுவதை நிறுத்து’ என்று சொல்லி ‘திரையரங்குகளை, ஊடக அலுவலகங்களை’ முற்றுகையிட அந்த ‘நல்லவர்கள்’ தயாரா?

போர்னோக்ராபி, குத்துப் பாடல்கள், ‘ஏ’ சான்றிதழ் திரைப்படங்கள் போன்ற ஆணாதிக்க பன்றித்தனமான கருத்தியல்களை பயன்படுத்தி ‘பாலியல் போதை’ ஏற்றப்பட்ட அப்பாவி ஆணினத்தை மீட்டெடுக்க, காப்பாற்ற ஏதாவது செய்வார்களா?

‘வன்புனர்வாளர்களிடம்’ பேசி, ஆய்வு செய்து, எது அவர்களை அத்தகைய கொடூரச் செயல்களைச் செய்யத் தூண்டுகிறது என்று ஆய்வு செய்து ‘பாலியல் போதை’யிலிருந்து ஆணினத்தை மீட்க ஏதாவது செய்வார்களா?

இவர்களில் எத்தனை ஆன்கள் பெண்ணின் ‘உழைப்பை’ வீட்டில் மதிக்கிறார்கள், எத்தனை ஆண்கள் வீட்டு வேலையை பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள், பெண்ணை அவளின் ஆளுமைக்காக மதிக்கிறார்கள், பெண்ணுக்கு அவள் வாழ்வின் மீது முடிவெடுக்கும் உரிமையை அனுமதிக்கிறார்கள்?

இவர்களில் எத்தனை ஆண்கள் பெண்களை கிண்டல் செய்யாமல் இருந்திருப்பார்கள்?, ’ஃபிகரு’, ‘சிக், பேப், ஹாட்டு மச்சி’ போன்ற சொற்களைப் பயன்படுத்தாமல் இருந்திருப்பார்கள், காதல் என்ற பெயரில் பெண்ணை ஏமாற்றாமல் இருந்திருப்பார்கள்?

சட்டங்களும், தண்டனைகளும் அரிதாகவே மாற்றங்களைக் கொண்டுவர இயலும், ’உண்மையான மாஃபியாக்கள் மற்றும் உண்மையான சுரண்டல்வாதிகள் – பெண் மீது கருத்தியல் வன்புணர்வு செய்யும் வண்புணர்வாளர்களுக்கெதிராக போராடுங்கள்’

‘பெண்களை பாலியல் ரீதியாக சுரண்டிப் பிழைக்கும் திரையரங்குகள் (அத்தகையப் படங்களை வெளியிடும்), ஊடக  நிறுவனங்களை முற்றுகையிடுங்கள், ஆபாச இதழ்கள், புத்தகங்களை தீயிலிட்டு கொளுத்துங்கள் – ஆண், பெண், மாற்றுப் பாலினம், குழந்தைகள் ஆகியோர் பாலியல் போதை ஏற்றப்பட்டு, சுரண்டப்பட்டு ‘வன்புனர்வாளராகவோ, பாதிக்கப்பட்டவராகவோ’ மாற்றப்படுவதிலிருந்து காப்பாற்றுங்கள்.