Tag Archives: male chauvinism

My Case On Acid Attacks In Supreme Court

Sushil Kumar Shinde: Stop the sale of acid in retail #womensafety #stopacidattacks

Two men threw acid on me when I was 15 years old. This happened because I refused to marry one of them.

It has been eight years since this incident and nothing has changed. In the last three months alone more than 60 acid attack cases on women in India were reported.

After this brutal incident, I decided to fight against the use of acid as a weapon against women. I filed a case with the Supreme Court of India to seek justice and control the sale of acid in India.

On Tuesday, the Supreme Court gave the Government of India a final deadline of 7 days to frame a policy to curb the sale of acid in order to prevent acid attack cases.

If the Home Minister acts on this immediately, a lot of acid attacks can be prevented In India. That’s why I started this petition telling the Union Home Minister, Sushil Kumar Shinde to immediately take measures to regulate sale of acid in retail.

With each passing day, in the absence of any regulation on acid sale, innocent women are paying a heavy price.

We need to build enormous pressure on our Home Minister Shinde and let him know that the whole country is watching his actions. We have less than a week to do this!

Join me in telling Home Minister Shinde to immediately regulate and control the sale of acid. Sign my petitionand forward it to your friends and family to save the lives of many more women in India. http://change.org/stopacidattacks

Thanks in advance for taking action,

Laxmi via Change.org


Honor Killings in the recent past in Tamil Nadu

Honor Killings have been an inherited culture and accepted ‘crime’ amongst few casteist groups  of Northern and Eastern India, now this killing culture seem to be on rise in Tamil Nadu as well.

Recently Reported Incidents:

Incident 1:

1.  11.111.2012 in Villupuram – a vilage by name Pallinellinoor.  Here a Pariyar girl and an Arunthathiyar boy fell in love. The girl and the boy have been in love for over 8 years. They seem to have done register marriage and lived separately in their respective houses on account of fear and acceptance.  When the girl’s family know about this marriage they have expressed sever opposition for marrying a ‘low caste boy’. So they tried getting the girl married to another boy, as the girl resisted, parents seem to have asked her to call for the boy to ‘honor’ the love and marriage officially. The girl has conveyed this to her husband and went to sleep. It is reported that the parents of the girl killed her by thrusting a pillow on her month and next day burned her body.

The next day when her husband heard the news and went to collect the body they rejected and burnt the body without any postmortem. Angered husband gave a complaint to the police station, the police as usual did not file FIR, rather he started getting threatening phone calls from Pariyars in the village. Scared for his life he and his family left the village, however the Pariyars in the village has beaten the husbands uncle for not withdrawing the complaint and the uncle has been missing for some time and no trace of him.


Incident 2: 

Eettiyampatti Village, near Dharmapuri District – a boy by name muthalaiyan belongs to Arunthathiyar Caste and a girl by name Dhanalakshmi belong to Pariyar Caste. Both have been in love and did register marriage. The girls family could not bear their girl marriying a ‘low caste’ boy hen they have threatened the entire 18 families living in and around the village. It is reported that entire arunthathiyar community have vaccated the village and is hiding out..

The news is said to be reported in  Junior Vikatan 2.3.2011 dated issue.

Incident 3:

Chennai: After Haryana, a case of honour killing came to light in Tamil Nadu. A 21-year-old woman was brutally murdered by her father and relatives in Tirupur district as she married a Dalit youth. Sripriya, who belonged to the backward Kallar community, had fallen in love with A Badhrakali, a Dalit, while she was doing an internship for B.Ed. The couple eloped and got married in Salem on Sept

ember 29. Police say Sripriya’s father Srinivasan and two relatives came to Madathukulam, near Udumalpet in Tirupur, on Wednesday. Srinivasan asked Sripriya, who was staying with Badhrakali’s sister in Madathukulam, to come to Trichi to visit her ailing mother. “She refused and told them she would decide after her husband returned home. The trio left quietly,” Badhrakali’s brother-in-law Chandrasekar said. “But later the two of them returned. When my wife Rani questioned them, one man threatened her with a knife while the other stabbed Sripriya,” said Chandrasekar. Sripriya later succumbed to her injuries. Udumalpet DSP C Raja said the police have arrested Srinivasan (65), his nephew Asaithambi and Pannadi (30).
source: http://indiapulse.sulekha.com/forums/coffeehouse_honor-killing-in-tamilnadu-for-marrying-a-dalit-982633
The above incidents clearly indicates that it is a matter of Women Rights Violation and Female Genocide. Honor Killings usually claim the lives of the female sex more than men. The Male dominant Patriarchal feudal system has its deep roots in the Indian Caste System and it has always target the womb of women. It has laid down several codes of conduct and laws of ‘feminity’ to control women.
Women have been denied of their rights to choose their life partner. The feudal lords and other dominant forces was afraid of loosing their family wealth to an ‘outsider’. Especially they could not let the family wealth being taken away by a ‘low caste’ person / family. The  history tells us that the child marriage and denial of ‘Love’ marriage etc has been a result of wanting to retain the ‘wealth’ within their family. The Brahminical Hindutvas laid them as rules by their Manu Smriti and other sutras and puranas which has proven to be of greater influence in the society, not only among the dominant caste but even within the Dalit Community.
Incident 4:
The much spoken incident of the Dharmapuri Dalit Villages – Naththam, Kondampattia and Annanagar.

Three colonies of Dalits (of the Adi-Dravida community) near Naikkankottai in Dharmapuri district of western Tamil Nadu remained benumbed on Thursday by the fury unleashed on them by a rampaging mob of caste Hindus on Wednesday.

As many as 268 dwellings – huts, tiled-roof and one or two-room concrete houses – were torched by the mob after a caste Hindu man, Nagarajan, committed suicide over his daughter marrying a Dalit boy from one of the colonies. Police said there was no casualty as occupants of the houses escaped and took shelter in another village. Ninety persons were arrested by Thursday evening and cases registered against another 500 “unidentified” persons.

The prime target of the attack was Natham Colony, whose resident, Ilavarasan (23) had married N. Divya (20), a caste Hindu. But, the mob’s fury was also directed at the adjoining Anna Nagar Colony and Kondampatti Old and New Colonies.

It is said that Ilavarasan and Divya got married in a temple a month ago. Fearing attack by caste Hindus, the couple approached the Deputy Inspector of General of Police, Salem Range, Sanjay Kumar, only a week ago for protection. Though the police assured them safety, a kangaroo court directed Ilavarasan’s family to return the girl on Wednesday. The girl refused to go with her father, who later hanged himself at his house in Sellankottai, just half a km from the Dalit colonies. And then, the mobs went on the rampage.

According to police, one group of incensed members of his community protested on the Dharmapuri-Tiruppattur Road, blocking traffic with the trees they felled as well as with boulders and signboards. At the same time, another group entered the Dalit colonies and set ablaze the dwellings. The Dalits alleged that their houses were looted and the valuables taken away. The attack started around 4.45 p.m. and went on till 7 p.m. Police reinforcements and fire tenders could not reach the spot in time because of the hurdles placed on the road leading to the colonies. Some vehicles of the Dalits too were torched. The mob fled when police reinforcements arrived.

Superintendent of Police, Krishnagiri, M. Ashok Kumar, reached the spot and took control of the situation, as Dharmapuri’s SP Asra Garg was away in Madurai. Mr. Garg, however, reached the spot at night.

Police personnel drawn from five districts restored order. Fire tenders put out the blaze in the colonies and recovery vans were deployed to clear the road blocks.

A core police team headed by Mr. Sanjay Kumar worked out strategies to keep the situation under control. Inspector-General of Police (West Zone), visited the colonies on Thursday and supervised the security arrangements and the investigation into the attack. Police said Ilavarasan and Divya were safe and under police protection.

After spending the night in shock, fear and without shelter, close to 1,500 Dalits were on Thursday accommodated in Government schools.

District Collector R. Lilly visited the affected persons and ordered relief for them.

source: http://sanhati.com/tweet/5787/

following this incident another such attack was unleashed in another Dalit Village near cuddalore district:

Eight houses of a Dalit colony at Pacharapalayam in Kurinjipadi block were ransacked and set on fire by a mob on Tuesday. While three houses were completely burnt, five others were partially scorched.

The steel almirahs in the houses were pierced open and gold jewellery and other valuables stolen. Two minivans and 10 two-wheelers were damaged in the attack.

In the ensuing clash, scores of people from Dalit and intermediate communities were injured. Superintendent of Police A. Radhika said both sides had filled complaints.

Soon after violence broke out, a strong police force brought the situation immediately under control. SPs A. Radhika (Cuddalore) and Prabhakaran (Ariyalur) are camping there.

D. Kathiresan and his wife Jothimani, two of the victims, told TheHindu that in the morning a gang barged into their house, broke a kerosene lamp and sprinkled fuel all over the place before setting it on fire.

Supporters of the Viduthalai Chiruthaigal Katchi staged a road roko, condemning the attacks at Kurinjipadi, Cuddalore, Reddichavadi, Kondur and Marudhadu.

Two versions are doing the rounds about the motive behind the attack. One was eve teasing of a girl, which created a tense situation and another being torn up posters on Dharmapuri incident.

About 20 persons from both sides had been detained.

source: http://www.thehindu.com/news/states/tamil-nadu/eight-houses-of-dalits-ransacked-set-afire/article4140936.ece

It is high time that our Government bans the open propaganda against Love Marriage and Inter caste Marriages by the casteist parties, groups and leaders like Kattu Vetti Guru, P.M.K, Kongu Vellalar Peravai, Mukkulaththor Peravai and casteist individuals like Pazha. Karuppaih. Government should arrest these ‘men’ and groups who talk against the Fundamental Right of a women or a person granted by the Indian Constitution and also ban the respective groups and parties.
The Casteist groups and political parties seem to take this up as their propaganda to retain their vote banks and it is the duty of the Government to put an end to this Caste Based Violence and Violation of Human Rights and esp. Women’s Rights.
Government has to initiate a campaign on Fundamental Rights of Women, work on gender equality and also issue warnings against honor killings, casteist propaganda against inter-caste marriages.
State and Indian Government should
1.  adopt a comprehensive law against Honor Killings, Denial of Fundamental Women’s Rights to choose her life partner.
2.  adopt a comprehensive law against the casteist propaganda against inter caste marriages
3.  should arrest people who have already spoken against inter caste marriages and also ban the concerned casteist groups and parties. 
Relevant posts:

Historical Judgement on Right of Private Defence

Below is the judgement copy on a case in which a girl hardly 19 years of age, stabbed her father thrice on his stomach, in-order to protect her modesty and life when the deceased exhibiting animal behavior violently attempted to rape her and kill her at knife point.

Hon. Justice S. Nagamuthu gave a historical judgement quoting the Right of Private Defence and refers to section 100 of IPC. He also says few words about the investigating officer and his investigation methods which is quite important to read in this judgement.

He quotes in point no. 13 – In the case on hand, what was attempted to be done to the petitioner was an unbearable and intolerable violence. Thus the petitioner was justified in killing her father or otherwise, she would have fallen victim of rape or in the effort she would have lost her life. In this view of the above, I am inclined to quash the proceedings.

Full judgement attached.

Thanks to Hon. Justice S. Nagamuthu to have given such a fair judgement.

First night & pimping

Sexual Violence against women – The Indian custom of ‘pimping’ by own family members in the name of first night results in women bleeding. Sister-in-law ties the bride’s hands behind as she did not submit to her husband’s forceful ‘attempts’.

புண்படும் பெண் மனம் – தமயந்தி

இன்றைய காலகட்டப் பெண்கள் மிகவும் முன்னேறி விட்டார்கள்.


பொருளாதார ரீதியாக மிகப் பெரிய எழுச்சியைச் சந்தித்திருக்கிறார்கள்.


தங்கள் ஆடைகளை வசதிக்குத் தக்க அணிந்து கொள்கிறார்கள்.


அவர்கள் அவர்களாய் இருக்கிறார்கள்!

இதை மட்டும் ஆமோதிக்க முடியவில்லை. எந்தப் பெண்ணும் அவளுக்கான முகத்தை அணிந்து வாழ்வது மிகக் கடினமாக உள்ளது. இவ்வளவு ஏன்? அலுவலகச் சூழலிலேயே திறமை கொண்ட ஒரு பெண் சந்திக்கும் எதிர்ப்புகள் எத்தனை எத்தனை? சென்னை ஓ.எம்.ஆர். சாலையில் பாலியியல் பிரச்னைகளை எதிர்கொள்ளும் ஐ.டி. பெண்களுக்காகவே புகார்ப் பெட்டிகள் நிறுவியுள்ளார்கள்!

சமீபகாலங்களாய் பெண்கள் சம்பந்தப்பட்ட பல செய்திகளைப் பார்க்கிறோம். இந்தூரில் கணவனால் பிறப்புறுப்பில் பூட்டு போட்டுக்கொண்ட பெண். குடிகாரக் கும்பலால் சுற்றி வளைக்கப்பட்டு பாலியல் வன்முறைக்கு ஆளான பெண் என்று வரிசை நீண்டுகொண்டே செல்கிறது.

பெண்ணுடலைத் தான் வளர்க்கும் மிருகத்தைக் காட்டிலும் கேவலமாக நினைக்கும் மனோபாவம் இந்தச் சமூகக் கட்டமைப்பின் அடிநரம்பு. இதற்குப் பலியாகும் ஆண்கள் பெண்களை அடிமைகளாக நடத்துகிறார்கள். ஆண்களுக்காகவே படைக்கப்பட்டு அவர்களுக்காக பிள்ளைபெறும் இயந்திரத்தனமான வாழ்க்கையையே பெண்களும் தங்களுக்கான வாழ்வாய்ப் பார்க்கிறார்கள்.

கடந்த சில நாள்களாய் செய்தித்தாள்களில் மதுரையில் கிரிக்கெட் மட்டையால் தன் கணவனைக் கொன்ற உஷாராணி என்னும் பெண் மீதான வழக்கை சிபிஐ விசாரிக்க வேண்டும் என்கிற செய்தி வலம் வருகிறது. உஷாராணி கடந்த பிப்ரவரி மாதம், தன் மகளைப் பாலியல் இச்சையோடு அணுகிய தன் கணவன் ஜோதிபாசுவை கிரிக்கெட் மட்டையால் அடித்ததில் அவர் இறந்தார். தான் அவரைக் கொன்றதாக ஒப்புக்கொண்ட உஷாராணி, ஐ.பி.சி. செக்ஷன் 100-ன்படி விடுவிக்கப்பட்டார். (கற்பழிக்கும் நோக்கில் தாக்குதல் நடத்தியவரை, தற்காப்புக்காக தாக்குவது தவறல்ல; அப்படி தாக்கும்போது எதிரி உயிரிழந்தால் அது கொலைக்குற்றமாகாது என்று இச் சட்டப்பிரிவு தெரிவிக்கிறது.)

இதை எதிர்த்து ஜோதிபாசுவின் தந்தை வழக்கொன்று தொடர்ந்தார். அதில் ஜோதிபாசுவை உஷாராணி கொன்றதாகப் புகார் தெரிவித்திருந்தார். அவ்வழக்கு மதுரை நீதிமன்றத்தில் இருக்கும் காலகட்டத்தில் அப்போதைய மதுரை மாவட்ட ஆட்சியராக இருந்த சகாயத்திடம் ஜோதிபாசுவின் தந்தை ஒரு மனு அளித்திருக்கிறார். அந்த விசாரணை என்னவாயிற்று என்று தகவல் அறியும் சட்டம் வாயிலாக ஜோதிபாசுவின் தந்தை கேட்டதற்கு மாவட்ட ஆட்சியரின் அறிக்கையைப் பதிலாக அவரது நேர்முக உதவியாளர் கொடுத்திருக்கிறார்.

அதில் அந்த மாவட்ட ஆட்சியர் கூறியிருக்கும் விஷயங்கள் மிகுந்த அதிர்ச்சியைத் தருகின்றன. முதலில் வழக்குப் பதிவாகியுள்ள ஊமச்சிகுளம் காவல் நிலையத்திலிருந்து தனக்குச் சரியான பதில் கிடைக்கவில்லை என்று கூறுபவர், ஜோதிபாசு இறந்த புகைப்படத்தில் பல காயங்கள் இருந்ததாகவும் எனவே அவரது மரணம் கிரிக்கெட் மட்டையால் தாக்கியதால் மட்டும் நிகழ்ந்திருக்காது எனத் தெரிகிறது என்றும் கூறியுள்ளார்.

புகைப்படத்தைப் பார்த்தே காயங்கள் எந்த வகையானது, எதனால் ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளது என்பதை அறிந்துகொள்ளும் மாவட்ட ஆட்சியரின் தனித்திறன் வியக்க வைக்கிறது. அவற்றை ஒருவரால் ஏற்படுத்த முடியாது என்னும் தீர்மானமும் மிகுந்த ஆச்சரியத்தை வரவழைக்கின்றன.

யூகங்களின் அடிப்படையில் அறிக்கை கொடுக்கும் வழக்கம் மட்டுமல்ல, மற்றொரு செய்தித்தாளில் வெளிவந்திருக்கும் அவரது அறிக்கையில் உஷாராணிக்கு “”வேறு சில நபருடன் தொடர்பு இருப்பதாகத் தெரியவந்துள்ளது” என்னும் வரி நம்மை மேலும் அதிர்ச்சியில் மூழ்க வைக்கிறது.

ஒரு குற்றச்சாட்டை முன்வைத்தோமானால் அதற்கான ஆதாரங்களையும் முன்வைப்பதுதான் அந்தக் குற்றசாட்டின் நம்பகத்தன்மையை ஆழப்படுத்தும். பொத்தாம்பொதுவாகவே நம் சமூகத்தில், “ஓ அவளா. அவளுக்கு அவனோட தொடர்பு. இவனோட தொடர்பு’ என்கிற பேச்சின் எதிரொலியாகவே அறிக்கையின் ஆழத்தில் ஒலிக்கும் குரல் உள்ளது. அப்படி தொடர்பு உண்டு என்றால் யாருடன் உண்டு, அதன் ஆதாரம் என்ன என்பதும் சொல்லப்பட்டிருக்க வேண்டும். அதேசமயம் ஜோதிபாசுவின் மீது மதுரையில் தொடரப்பட்ட மற்ற வழக்குகளையும் கருத்தில் கொண்டிருக்க வேண்டும்.

பொறுப்பான பதவியில் இருக்கும் மாவட்ட ஆட்சியர், பொறுப்பற்றத்தனமாக, எந்தவித ஆதாரமும் இல்லாமல் ஒரு பெண்மீது வீண்பழி சுமத்துவதை இந்த ஆணாதிக்க சமுதாயம் பார்த்துக் கொண்டிருக்கலாம். பெண்மைக்குப் பாதுகாப்பளிக்கும் பெண்மணி முதல்வராக இருக்கும் ஆட்சி எப்படி சகித்துக் கொண்டிருக்கிறது என்பதுதான் ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.

பெற்ற மகளைப் பாலியல் வக்கிரத்துக்கு உள்ளாக்கும் தந்தைமார்கள் நமது கலாசாரக் கேடயங்களால் பாதுகாப்புப் பெறுகிறார்கள். இந்தூரில் பிறப்புறுப்பில் பூட்டுப் போடப்பட்ட பெண்ணின் மகளிடம் அவளது தந்தை தவறாக நடந்துகொண்டது விசாரணையில் தெரியவந்திருக்கிறது. அந்தக் குழந்தைகள் மனரீதியாக எவ்வளவு பாதிக்கப்படுவார்கள் என்பது நினைத்தும் பார்க்க முடியாது.

வெறும் சட்டரீதியாக இந்தப் பிரச்னைகளை எதிர்கொள்வதே இந்தப் பாலியல் குற்றங்கள் பெருகுவதற்கு ஒரு காரணம். பாலினம் பற்றியும் பாலியல் உணர்வுகள் பற்றியுமான புரிதல் அற்ற சமூகத்தில் தமிழ் சினிமாக்களும் ஊடகங்களும் பிரகடனப்படுத்திய ஒழுக்கநிலைகள் ஆண்களை என்றுமே சாராதவையே.

உஷாராணி வழக்கில், பேசப்படாத ஒரு பெண்ணின் மனநிலையும் உள்ளது. அதுவே அவரது மகள்.

கல்லூரியில் படிக்கும் ஒரு பெண்ணுக்குத் தந்தையின் மரணம், மட்டுமல்ல. தாய்க்கு ஏற்பட்டுள்ள நெருக்கடி, குடும்பத்தின் வறுமை எல்லாமே எத்தனை மன அயர்ச்சியைத் தந்திருக்கும்? அதைக் களையும் பொறுப்பும் நம் சமூக அதிகார கட்டமைப்புகளுக்கும் சட்டத்துக்கும் உண்டுதானே?

அதுபோலவே ஊடக தர்மங்களும். ஆனால், ஒரு குடிகாரக் கும்பல் ஒரு பெண்ணை பாலியல் வன்முறைக்கு உட்படுத்தியபோது அதைச் சுற்றிச் சுற்றி விடியோ எடுத்த நபர் அந்தப் பெண் தன் குடும்பத்தில் ஒருவராக இருந்திருப்பின் அதைச் செய்திருப்பாரா என்று யோசிக்கும்போது, “நீயெல்லாம் அக்கா தங்கச்சியோட பொறந்தவன்தானா?’ என்று ஆண்களை நோக்கி வீசப்படும் சொற்றொடர்கள் பெண்களின் உணர்வுசார்ந்த வெளியைச் சார்ந்தும், அடைகாக்கப்பட்ட அமைதியைக் கீறியும் வந்தவையாகவே தோன்றுகிறது.

எத்தனை எத்தனை பெண்கள் இதுபோல் சமூக, ஊடக அராஜகங்களால் மனதளவில் மரணித்திருப்பார்கள்? அதை ஏன் யாருமே யோசிப்பதில்லை? மதுரை முன்னாள் மாவட்ட ஆட்சியரின் அறிக்கையில் உஷாராணி அவரது கணவரின் மர்ம உறுப்பை அழுத்திக் கொன்றதாகக் கூறியுள்ளது தற்காப்புக்கு எதிரானது என்று கூறப்பட்டுள்ளது. இதே அறிக்கையின் தொடர்ச்சியாய் ஒரு இரண்டாம் பாகம் எழுதப்பட்டு தற்காப்புக்காக எங்கெங்கு தாக்க வேண்டும் என்கிற விவரங்களும் அளிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும்! தற்காப்புக்காகப் போராடும் பெண்ணை, இன்னின்ன இடங்களில்தான் ஆணைத் தாக்க வேண்டும் என்று அறிவுறுத்தும் மாவட்ட ஆட்சியரின் பெருந்தன்மையும், புரிந்துணர்வும் பிரமிக்க வைக்கிறது!

இந்தச் சமூகம் ஒரு காலத்தில் தாய்வழிச் சமூகமாக இருந்ததுதான். ஆனால், இப்போது கட்டமைக்கப்பட்டிருக்கும் ஆணாதிக்கச் சமூகத்தில் பெண்கள் பிரச்னைகளை ஒரு ஆணின் பார்வை எத்தனை மலிவானதாக எடைபோடும் என்பது மேலே குறிப்பிட்ட மாவட்ட ஆட்சியரின் அறிக்கையின் மூலம் தெளிவாகிறது.

அருள் எழிலனின் சிறுகதையொன்று, தையல்நாயகி என்னும் பெண்ணைப் பற்றியது. அந்தப் பெண் அவரின் எதிர் ஃப்ளாட்டில் இருப்பார். எப்பவும் அந்த வீட்டிலிருந்து தையல் மிஷின் சத்தம் கேட்டபடி இருக்கும். அந்த வீட்டைவிட்டு அந்தப் பெண் குறிப்பிட்ட சில சமயங்களில் மட்டுமே வெளியே வருவார். பால் வாங்க, தண்ணீர் எடுக்க என்று. யாருடனும் பேச மாட்டார். லேசாகச் சிரிப்பதோடு சரி, அதுவும் எப்போதாவதுதான்.

இரவு நேரங்களில் அவர் கணவர் குடித்துவிட்டு அவரை அடிக்கும் சத்தம் கேட்கும். இவர் “”சரியில்லாததால்”தான் அவர் அடிக்கிறார் என்று சுற்றிலும் பேசிக்கொள்வார்களாம். சில இரவுகளில் நீண்ட நேரம் அந்தப் பெண் தனியாக பால்கனியில் நின்றிருப்பார். ஒரு நாள் விடியற்காலை அவரது கணவர் இறந்திருந்தார். “ஹார்ட் அட்டாக்’ என்றும் “இந்தப் பெண்தான் கொன்று விட்டார்’ என்றும் பல குரல்கள். எதனாலும் பாதிக்கப்படாமல் அழாமல் அவர் கணவரின் பிணத்தோடு சொந்த ஊர் நோக்கிச் செல்வதாய் அந்தக் கதை முடியும். அந்தப் பெண்ணின் பெயர் தெரியாததால் “தையல்நாயகி’ என்று பெயரிட்டதாய் ஞாபகம்.

நம் சமூகத்தில் அதுபோன்ற தையல்நாயகிகள் ஏராளம். பெண்களின் தளம் இன்று விரிந்திருக்கிறது. இன்னும் போலியான கட்டமைப்புகளை ஆமையோடாய் சுமக்கப் பெண்கள் தயாரில்லை. யதார்த்த வாழ்வின் சவால்கள் அவர்களை வழிநடத்துகிறது.

உஷாராணி வழக்கு குறித்த அறிக்கையில் இந்த வழக்கை சிபிசிஐடி விசாரிக்க வேண்டும் என்று மாவட்ட ஆட்சியர் கூறியிருக்கிறார். அதைப் பரிந்துரைப்பது அவரின் முழு உரிமை.

மாற்றுக் கருத்துகளை முன்வைப்பதிலும் அரசியல் இருப்பது அன்றைய மாவட்ட ஆட்சித் தலைவருடைய அறிக்கையின் இறுதிப் பக்கங்களில் தெளிவாகத் தெரிகிறது. மாவட்டக் காவல்துறைக் கண்காணிப்பாளர் மீது அவருக்கிருக்கும் தனிப்பட்ட கருத்து வேறுபாட்டை ஊர்ஜிதப்படுத்துவதுபோல, “”உஷாராணியை விடுதலை செய்யும் உரிமை அவருக்கில்லை” என்றும், “”அரசு ஒருவரது அடிப்படை உரிமையைப் பறிக்கும் நடவடிக்கையில் இறங்கக் கூடாது என்று மாவட்டக் காவல்துறைக் கண்காணிப்பாளருக்கு அறிவுரை வழங்க வேண்டும்” என்றும் தனது அறிக்கையில் கூறியிருப்பதன் மூலம் அவரது நோக்கம் உஷாராணி வழக்கு விசாரணைக்கான தீர்வை முன்வைப்பது அல்ல, தனிப்பட்ட பேதங்களைப் பஞ்சாயத்து செய்து கொள்வதுதான் என்பது தெளிவாகிறது.

அது மட்டுமல்ல, தன்னிடம் வந்த புகாரை விசாரித்தவர், அறிக்கை சமர்ப்பித்தவர், ஏன் உஷாராணியை அழைத்து விசாரிக்கவில்லை என்கிற கேள்வியும் எஞ்சி நிற்கிறது.

ஊமச்சிகுளக் காவல் நிலைய அதிகாரிகள் ஒத்துழைக்கவில்லை என்றால், மண்டல தடய அறிவியல் ஆய்வக அறிக்கையை மட்டும் மையமாக வைத்து விசாரணையின் விவரங்களைச் சேகரித்து அறிக்கை அளித்தாரா?

உள்நோக்கோடு தனது தனிப்பட்ட விரோதத்தையோ, கருத்து வேறுபாட்டையோ தீர்த்துக் கொள்ள இந்த வழக்கு ஒரு கருவியாக இருக்குமெனில், அதற்குப் பலி ஒரு பெண்ணின் தன்மானமும் அவரது குழந்தைகளின் நிம்மதியும்தான். உஷாராணி அவரது கணவரைக் கொன்றிருப்பாரானால் அதை நீதிமன்றம் முடிவு செய்யட்டும். முன்தீர்மானத்தோடு ஆதாரங்களில்லாமல், “அவருக்குப் பலருடன் தொடர்பு’ என்று எவ்வாறு கூற முடியும்?

சொல்லக் கூடாதுதான். ஆனால், சொல்லாமலும் இருக்க இயலவில்லை. உங்கள் தாய் ஒரு பெண். உங்கள் சகோதரி ஒரு பெண். உங்கள் மனைவி ஒரு பெண். உங்கள் குழந்தைகளில் ஒருவர் பெண் என்று புகைப்படத்தில் பார்த்திருக்கிறேன். பெண் மனதைப் புண்படுத்துவதற்கு முன் சற்று யோசித்துச் செயல்படுங்கள். அது சராசரி ஆணாக இருந்தாலும் சரி, மாவட்ட ஆட்சியராகவே இருந்தாலும் சரி…!

Source: http://tinyurl.com/9bjhjfv – DInamani

Women as object of All Time Threat.


Offer help or allow me to die: Sonali – உதவி அளியுங்கள் அல்லது உயிர் துறக்க அனுமதியுங்கள்:

புது தில்லி: ஆசிட் தாக்குதல் நடந்து ஒன்பது வருடங்கள் கழித்து, சோனாலி முகர்ஜிக்கு கொலை மிரட்டல்.

ஒன்பது வருடங்களுக்கு முன்னர் நடந்த ஆசிட் தாக்குதலினால் சோனாலி பார்வை இழந்தார், கேட்கும் திறனும் குறைந்து போனது. மண்டையோடு, கழுத்து, மார்பு மற்றும் முதுகுப் பகுதியின் சதைகள் உருகிப் போனது. இப்போது 27 வயதாகும் அவர் கையில் பணிமில்லாமல் உதவி கேட்டு டில்லி அரசாங்க அலுவலகங்களின் வாசல்களில் அல்லாடுகிறார். அல்லது கருணைக் கொலை செய்ய அனுமதிக்கக் கோருகிறார்.

தன்பாத் எனும் ஊரில் அண்டை வீட்டார் (ஆண்கள்) பாலியல் வன்கொடுமைகளை நடத்தி ஆசிடையும் ஊற்றியிருக்கிறார்கள். கைது செய்யப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்ட அவர்கள், இப்போது வெளிவந்தவுடன் சோனாலிக்கு கொலை மிரட்டல் விடத் தொடங்கியுள்ளார்கள். இதனால் அவர் தன் குடும்பத்தோடு ஊரைக் காலி செய்து கிளம்பினார்.


”ஏப்ரல் இரண்டு அன்று அந்த இருள் சூழ்ந்த இரவின் நினைவுகள் எங்கள் வாழ்வை விட்டு நீங்க மறுக்கிறது. ஆசிட் தாக்குதலுக்கு முன்னர் நான்  துன்புறுத்தப்பட்டேன். கிட்டத்தட்ட இரண்டரை வருடங்கள் என்னைத் தொடர்ந்து வந்தார்கள். எனது தந்தை மில் ஒன்றில் காவலாளியாக வேலை பார்த்து வந்தார், அவரிடம் புகார் அளித்தேன். அவர் அந்த பையன்களை தொல்லை கொடுக்காமல் இருக்குமாறு கூறினார். ஆனால் பயனில்லை. ஒரு நாள் அது கொடூர வடிவம் எடுத்தது – ஆசிட். எனது இளைய சகோதரியும் அதனால் காயமுற்றார். ஆனால் சிறு காயங்களுடன் தப்பினார்”  என்கிறார் சோனாலி.

பிறகு அவர் பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் நல வாரியத்தை உதவி கேட்டு அனுகினார். அவர்கள் பிரதம மந்திரியின் நிவாரன நிதியுதவி பெறும் துறைக்கு மனு அனுப்பினர்.

அகதிபோல் அலைகிறேன்:

இதற்கிடையில், சோனாலியும், அவரது தந்தைக்கும் நிரந்தர வருமானம் இல்லாததால், ஜார்கண்ட் மற்றும் டில்லியில் உள்ள சஃப்தர்கஞ் மருத்துவமனைக்கும் மருத்துவத்திற்காக அலைகின்றனர். “சஃப்தர்கஞ் மருத்துவமனை செய்துவரும் உதவியால் தான் நான் இன்னும் உயிரோடு நடமாடி வருகிறேன். ஆனால் நான் எனது தாத்தாவை இழந்துவிட்டேன். அந்த தாக்குதலினால் ஏற்பட்ட அதிர்ச்சியின் காரணமாக அவர் உயிர் இழந்தார். என் தாய் மன அழுத்த நோயால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளார்.  இதையெல்லாம் விடக் கொடுமை, அவர்கள் இன்னும் எனக்கு கொலை மிரட்டல் விட்டு வருகின்றனர். இப்போது எனது தங்கை, சகோதரன் மற்றும் தந்தயையும் கொல்லப்போவதாக மிரட்டல் விடுகின்றனர். அவர்களிடமிருந்து தப்பிக்க நாங்கள் அகதிகளைப் போல் ஓடிக்கொண்டிருக்கிறோம்.”

எனக்கிருக்கும் கடைசி நம்பிக்கை அரசாங்கத்தின் தலையீடு என்கிறார் சோனாலி, “அவர்கள் உதவிக்கு வரவில்லையென்றால், நான் உயிர் துறக்க அனுமதி கோருகிறேன்”.


பாலியல் தேவைக்கு பணிய மறுத்ததற்காக, காதலுக்கு இன்னும் இதர காரணங்களுக்காக ஆண்கள் முகத்தில் ஆசிடி வீசப்பட்டதாக இதுவரை நாம் கண்டதில்லை. ஆண்களுக்கு மட்டும் எங்கிருந்து இந்த அதிகாரம் கிடைக்கிறது? அதற்கு காரணமாக இருக்கும் சமூக முறைமைகள், கட்டமைப்புகள் என்ன? அக்கட்டமைப்புகளைக் களைய நாம் போராடிக் கொண்டிருக்கிறோம். அதேவேளை இந்தப் பெண்ணுக்கு உதவி செய்யத் தேவைப்படும் ஆதரவு குரலையும் எழுப்புவோம்.

Dear Friends,

The link to read the news in english is furnished below here. 

Hindu dated 13.7.2012 has published a news about Ms. Sonali Mukherjee who was sexually harassed by her neighbours and affected by the acid attack by them. Her face is severely damaged and she has lost her eyesight & she is now partially deaf. She has been appealing to the Government of New Delhi for help and been running from pillar to post. Now she is also receiving threats from the People attacked her, post their release from jail.

She demands help or permission for EUTHANASIA.

Lets urge Prime Minister to intervene and offer her help through Prime Minister’s Relief Fund and offer her protection. Else Let her DIE. Take Action on those people who threatened her.

Also let us send emails to women’s groups & Socialists to intervene. Please find the email ids and fax numebers below. LETS START NOW..






Smt. Neela Gangadharan             Secretary             011-23383586     secy.wcd@nic.in     011-23381495

Ms. Kavita Shrivastava   SSA        011-23388074     kavita@nic.in

Mr. Nilanjan Sanyal         Addl. Secretary 011-23363292     asnmew-mowcd@nic.in      011-23368830

aidwacec@gmail.com /  aidwa@rediffmail.com

24, Akbar Road,
New Delhi – 110011 , INDIA
TEL : 91-11-23019080
FAX : 91-11-23017047

baroda@narmada.org – Medha Patkar

 of Police

Special CP/Admin

enquiry@womenscollective.net, womenscollective1@gmail.com


Complaint Filled to ASCI against EMAMI Advertisement

MASES has been campaigning against the Sexist, Racist Notion in the Emami Advertisment (Emami Cream for Men). Kotravai, founder MASES created a Petition on Change.Org and gained support from People with similar thoughts. The petition has gained about 480 signatures. She also created an invitation on Facebook inviting People to sign the invitation. It has gained about 120 attestations.  Apart from this Ms.Venkadesan Neelakrishnan, Volunteer in MASES did one to one campaign with People in Odisha and got 50 hand written signatures.

Kotravai launched MASES formally on 10th March, 2012 and took the campaign against EMAMI to next level. A huge banner was made and printed in the venue. Many activists and supporters signed on the banner registering their Protest against this advertisement which demeans ‘Femininity’ (the femininity by itself is defined by Men /male chauvinism) and the racist notion in it.

During May, 2011 Kotravai had filled a complaint just with about 21 signatures to ASCI. ASCI did not respond to any of the mails, followups. Hence she restarted the campaign following the frequent telecast of the advertisement in Tamil Channels. Popular Actor Surya has been casted in this advertisement. It is really sad that Actors endorse such products and contents.

Kotravai has re-filed the complaint to ASCI on 24.4.2012. The Complaint Copy & the courier Bill is attached here for reference.

If ASCI fails to respond, she plans to write to I&B Ministry also use RTI and demand answer from ASCI.

Respective Documents, Signature Copies have been couriered to ASCI.

Related Links: